ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് കൈകഴുകി സർക്കാരുകൾക്ക് രക്ഷപ്പെടാനാവില്ല
കർഷകന്റെ അധ്വാനത്തിന് മൂല്യം നൽകുക, വിളവെടുപ്പിനുശേഷം നശിച്ചുപോകുന്ന പഴങ്ങളെ മൂല്യവർധിത ഉൽപ്പന്നങ്ങളാക്കി മാറ്റുക, കാർഷിക മേഖലയ്ക്ക് പുതിയ വരുമാനമാർഗം തുറക്കുക-ഹോർട്ടി വൈൻ എന്ന ആശയത്തിന്റെ കാതൽ ഇതായിരുന്നു. പൈനാപ്പിൾ, ചക്ക, മാങ്ങ തുടങ്ങിയ പഴങ്ങളിൽനിന്ന് വീര്യം കുറഞ്ഞ വൈൻ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച് വിപണിയിലെത്തിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ തെറ്റില്ല. കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുതിയ സാധ്യതകൾ തുറക്കാവുന്ന ആശയമാണത്. എന്നാൽ, നല്ല ലക്ഷ്യത്തോടെ ആരംഭിച്ച പദ്ധതി ഇന്ന് ബേക്കറികളിലെ മദ്യവിൽപ്പനയെച്ചൊല്ലിയുള്ള വിവാദമായി മാറിയെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് സർക്കാരിനും ഭരണസംവിധാനത്തിനും ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ല. 2022-ൽ സ്മോൾ സ്കെയിൽ വൈനറി ചട്ടങ്ങൾ രൂപീകരിച്ചതും തുടർന്ന് ഹോർട്ടി വൈൻ വിൽപ്പനയ്ക്കായി അബ്കാരി ചട്ടങ്ങളിൽ ഭേദഗതി വരുത്തിയതും കർഷകർക്കു പുതിയ വിപണി കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. 2024 ജനുവരി 24-ന് അന്നത്തെ എക്സൈസ് മന്ത്രി എം.ബി. രാജേഷിന്റെ ശുപാർശയിൽ വിൽപ്പനാ സംവിധാനത്തിന് കൂടുതൽ ഇളവുകൾ നൽകിയതായാണ് ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ. ഹൈപ്പർമാർക്കറ്റുകൾക്കും സൂപ്പർമാർക്കറ്റുകൾക്കും പിന്നാലെ നിശ്ചിത വിസ്തീർണമുള്ള ബേക്കറികൾക്കും വിൽപ്പനാനുമതി നൽകാനുള്ള നീക്കം വന്നതോടെയാണ് ആശയത്തിന്റെ ദിശയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നത്. കർഷകനെ സഹായിക്കാനാണ് ഹോർട്ടി വൈൻ നയം രൂപീകരിച്ചതെങ്കിൽ അതിന്റെ സാമ്പത്തിക ആനുകൂല്യം യഥാർഥത്തിൽ കർഷകനിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെ ബാധ്യതയാണ്. വാർഷിക ഫീസ്, കമ്മിഷൻ, നികുതി എന്നിവ നിശ്ചയിക്കുന്നതിൽ എന്തായിരുന്നു അടിസ്ഥാനമെന്നും നികുതിഘടന കർഷകന്റെ വരുമാനം എങ്ങനെ വർധിപ്പിക്കുമെന്നുമുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ മറുപടി വേണം. കർഷകന്റെ ഉൽപ്പന്നത്തിന് വിപണി കണ്ടെത്തുക എന്നത് ഒരു കാര്യം; അതിന്റെ പേരിൽ മദ്യവിൽപ്പന വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതിന് അനുകൂലമായ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുക മറ്റൊന്ന്. രണ്ടും ഒന്നാണെന്നു കരുതുന്നത് നയപരമായ പിഴവാണ്. ചാലക്കുടിയിലെ ബേക്കറിയിൽ ഹോർട്ടി വൈൻ വിൽപ്പനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുണ്ടായ വിവാദം ഈ ആശങ്കകളെ കൂടുതൽ ഗൗരവമുള്ളതാക്കുന്നു. ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം, 2025 നവംബറിൽ വിൽപ്പനാനുമതിക്കായി അപേക്ഷ നൽകിയ സ്ഥാപനത്തിന് 2026 ജൂൺ 21-ന് ഉദ്യോഗസ്ഥതലത്തിൽ അനുമതി ലഭിച്ചു. ഈ നടപടിയുടെ നിയമസാധുതയും ചട്ടങ്ങൾ പാലിച്ചിട്ടുണ്ടോയെന്നും ബന്ധപ്പെട്ട രേഖകൾ പരിശോധിച്ച് വ്യക്തമാക്കണം. അപേക്ഷ പരിഗണിച്ചതും അനുമതി നൽകിയതും ആരുടെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിലായിരുന്നു? മന്ത്രിയുടെ അറിവോ സർക്കാരിന്റെ നയപരമായ അംഗീകാരമോ കൂടാതെ ഇത്തരമൊരു തീരുമാനം കൈക്കൊള്ളാൻ കഴിയുമോ? ചട്ടങ്ങളുടെ പരിധിയിൽനിന്നുകൊണ്ടുള്ള വ്യക്തമായ മറുപടിയാണ് പൊതുജനം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. മുൻമന്ത്രി എം.ബി. രാജേഷ് ഉയർത്തിയ ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്: ജൂണിൽ അധികാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നത് പുതിയ സർക്കാരല്ലേ, അപ്പോൾ ലൈസൻസ് അനുവദിച്ചത് ആരാണെന്ന് ബന്ധപ്പെട്ട മന്ത്രിക്ക് അറിയേണ്ടതല്ലേ? എന്നാൽ, മുൻസർക്കാരിന്റെ കാലത്ത് വിൽപ്പനാനുമതിക്ക് അനുകൂലമായ നയപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വവും പരിശോധിക്കണം. മുൻസർക്കാരിന്റെ നയവും പുതിയ സർക്കാരിന്റെ അനുമതിയും ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നടപടികളും വേർതിരിച്ചറിയാതെ രാഷ്ട്രീയ ആരോപണങ്ങൾകൊണ്ട് മാത്രം വിവാദം അവസാനിപ്പിക്കാനാവില്ല. നയരൂപീകരണം സർക്കാരിന്റെ ചുമതലയാണ്; ചട്ടങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നത് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ഉത്തരവാദിത്വവും. എന്നാൽ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ ചട്ടവിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന് നടപടിയെടുക്കണം. ചട്ടങ്ങൾക്കുള്ളിൽനിന്നാണ് അനുമതി നൽകിയതെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുകയും വേണം. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലും സർക്കാർ മറുപടി പറയേണ്ടതുണ്ട്. ഉദ്യോഗസ്ഥനിൽ പഴിചാരി രാഷ്ട്രീയ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ശ്രമം ജനാധിപത്യ ഭരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങൾക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല. ഹോർട്ടി വൈൻ വിഷയത്തിൽ ആദ്യമേ വ്യക്തമായ നയവും സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളും വിൽപ്പനനിയന്ത്രണങ്ങളും രൂപീകരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ബേക്കറിയിൽ മിഠായിയും ബിസ്കറ്റും വാങ്ങാനെത്തുന്ന കുട്ടികളും കുടുംബങ്ങളും സാധാരണയായി ഇടപെടുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ മദ്യവിൽപ്പന അനുവദിക്കുന്നത് എന്ത് സാമൂഹിക സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്? മദ്യത്തിന്റെ വീര്യം കുറവാണെന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. വിൽപ്പന നടക്കുന്ന ഇടം, ഉപഭോക്താക്കളുടെ പ്രായപരിശോധന, ലൈസൻസിന്റെ നിബന്ധനകൾ, പരസ്യനിയന്ത്രണം, വിൽപ്പനയുടെ നിരീക്ഷണം എന്നിവയെല്ലാം നിർണായകമാണ്. വിദേശരാജ്യങ്ങളിലെ സൂപ്പർമാർക്കറ്റുകളിലും മറ്റ് വിൽപ്പനകേന്ദ്രങ്ങളിലും മദ്യവിൽപ്പനയ്ക്കായി പ്രത്യേക സംവിധാനങ്ങളും പ്രായപരിശോധനയും ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള മാതൃകകൾ പരിശോധിക്കാം. എന്നാൽ അവിടെയുള്ള സംവിധാനങ്ങളെ അതേപടി കേരളത്തിൽ പകർത്തുന്നതിനു പകരം, നമ്മുടെ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾക്കും പൊതുജനാരോഗ്യ ആശങ്കകൾക്കും അനുയോജ്യമായ നിയന്ത്രണങ്ങളാണ് രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടത്. പ്രത്യേകിച്ചും കുട്ടികൾക്കും കൗമാരക്കാർക്കും എളുപ്പത്തിൽ പ്രവേശിക്കാവുന്ന ഇടങ്ങളിൽ മദ്യവിൽപ്പന അനുവദിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സർക്കാർ ഗൗരവമായി പുനരാലോചിക്കണം. കേരളത്തിന് വീര്യം കുറഞ്ഞ പാനീയങ്ങളുടെ ഉൽപ്പാദനവും വിപണനവും സംബന്ധിച്ച് ശാസ്ത്രീയവും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളതുമായ നയം ആവശ്യമാണ്. കാർഷിക വിളകൾക്ക് മൂല്യവർധന ഉറപ്പാക്കുക, കർഷകരുടെ വരുമാനം വർധിപ്പിക്കുക, വിളനഷ്ടം കുറയ്ക്കുക എന്നിവയാണ് പ്രഥമ പരിഗണന. അതിനായി കർഷക സഹകരണസംഘങ്ങൾ, കാർഷിക ഉൽപ്പാദക സംഘടനകൾ, നിയന്ത്രിത ഉൽപ്പാദനകേന്ദ്രങ്ങൾ എന്നിവയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാം. എന്നാൽ വിപണി വികസിപ്പിക്കുമ്പോൾ മദ്യലഭ്യത വർധിക്കുന്നതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും സർക്കാർ കണക്കിലെടുക്കണം.
ബേക്കറികളിലെ വിൽപ്പനയ്ക്ക് പകരം ലൈസൻസുള്ളതും നിരീക്ഷിക്കാവുന്നതുമായ പ്രത്യേക വിൽപ്പനകേന്ദ്രങ്ങൾ പരിഗണിക്കാം. കർഷകന് ലഭിക്കുന്ന വില, ഉൽപ്പാദനച്ചെലവ്, നികുതി, കമ്മിഷൻ, വിൽപ്പനവരുമാനം എന്നിവയുടെ കണക്കുകൾ പരസ്യപ്പെടുത്തണം. നയത്തിന്റെ ഗുണഭോക്താക്കൾ കർഷകരാണോ ഇടനിലക്കാരാണോ എന്ന് സ്വതന്ത്രമായി വിലയിരുത്തുകയും വേണം. ഹോർട്ടി വൈൻ എന്ന ആശയത്തെ വിവാദത്തിന്റെ പേരിൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നതും ശരിയല്ല; അതിന്റെ പേരിൽ ബേക്കറികളിൽ മദ്യവിൽപ്പന വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതും ന്യായീകരിക്കാനാവില്ല. കർഷകന്റെ ഉൽപ്പന്നത്തിന് വിപണി കണ്ടെത്തുന്നതും സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യവും സുരക്ഷയും സംരക്ഷിക്കുന്നതും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ലക്ഷ്യങ്ങളല്ല. രണ്ടും ഉറപ്പാക്കുന്ന വ്യക്തമായ നയമാണ് വേണ്ടത്. ചാലക്കുടിയിലെ സംഭവത്തിൽ അനുമതി നൽകിയതിന്റെ രേഖകളും നിയമപരമായ അടിത്തറയും പുറത്തുകൊണ്ടുവരണം. ചട്ടലംഘനമുണ്ടെങ്കിൽ ഉത്തരവാദികൾക്കെതിരെ നടപടിയെടുക്കണം. നയപരമായ പിഴവുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരുത്തണം. കർഷകന്റെ പേരിൽ ആരംഭിച്ച പദ്ധതിയുടെ ഗുണം കർഷകനിലെത്തുന്നുണ്ടോയെന്നും അതിന്റെ സാമൂഹിക ചെലവ് എന്താണെന്നും സർക്കാർ കണക്കുകൾ സഹിതം വ്യക്തമാക്കണം. കർഷകന്റെ പേരിൽ എടുത്ത തീരുമാനം കർഷകന്റെ നന്മയ്ക്കാണെന്ന് തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനാണ്. ഉദ്യോഗസ്ഥരെ പഴിചാരിയും രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യാരോപണങ്ങൾ നടത്തിയും ആ ബാധ്യതയിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ല.