നെടുമ്പാശ്ശേരി വിമാനത്താവള പരിസരത്ത് പുലർച്ചെ നടന്ന വാഹനാപകടത്തിൽ ദേവികയും ഗോപികയും ഇയാസും മരിച്ചത് മൂന്ന് കുടുംബങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകളെ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയിലുള്ള വിശ്വാസത്തെക്കൂടിയാണ് മുറിവേൽപ്പിച്ചത്. പാർട്ട് ടൈം ജോലി കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിയ മൂന്ന് യുവജീവിതങ്ങൾ അമിതവേഗത്തിന്റെ ഇരകളായപ്പോൾ, അത് കേവലമൊരു റോഡപകടമായി എഴുതിത്തള്ളാൻ സമൂഹത്തിന് കഴിയില്ല. അപകടത്തിന്റെ സാഹചര്യങ്ങളും തുടർന്നുണ്ടായ നടപടികളും ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സത്യസന്ധമായ മറുപടി ലഭിച്ചേ തീരൂ. അപകടത്തിന് പിന്നാലെ പൊലീസ് നടപടികളെക്കുറിച്ച് ഉയർന്ന ആരോപണങ്ങളാണ് ആദ്യം അന്വേഷിക്കേണ്ടത്. മണിക്കൂറുകൾക്കുശേഷം രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത എഫ്.ഐ.ആറിൽ പ്രതിയുടെ പേരില്ലാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? അപകടത്തിന്റെ ഗൗരവവും വാഹനത്തിന്റെ വേഗവും കണക്കിലെടുത്ത് ഉടനടി സ്വീകരിക്കേണ്ട നടപടികളിൽ വീഴ്ചയുണ്ടായോ? മദ്യപിച്ചിരുന്നോ, എത്ര വേഗത്തിലായിരുന്നു വാഹനം, അപകടത്തിനു മുമ്പും ശേഷവും എന്താണ് സംഭവിച്ചത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയമായി കണ്ടെത്തണം. പൊലീസ് രേഖകളിൽ വീഴ്ചയുണ്ടെങ്കിൽ അതിനും ഉത്തരവാദികൾ മറുപടി പറയണം. എന്നാൽ തെളിവുകൾ പുറത്തുവരുന്നതിനു മുമ്പ് ആരെയും കുറ്റക്കാരായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയല്ല, സുതാര്യമായ അന്വേഷണം ഉറപ്പാക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. നിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയാണെന്നത് ഭരണഘടനാ തത്ത്വം മാത്രമല്ല, ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന വ്യവസ്ഥയുമാണ്. പണമോ സ്വാധീനമോ ബന്ധങ്ങളോ ഒരാൾക്ക് നിയമത്തിന്റെ കടുപ്പത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള കവചമാകരുത്. അതുപോലെ, ആരോപണവിധേയന്റെ സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലമോ കുടുംബത്തിന്റെ സ്വാധീനമോ മാത്രം കണക്കിലെടുത്ത് കുറ്റം ഉറപ്പിക്കാനും പാടില്ല. തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കുറ്റം കണ്ടെത്തുകയും നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന ശിക്ഷ ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് നീതിന്യായ സംവിധാനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം. മദ്യപിച്ച് വാഹനമോടിച്ചെന്ന ആരോപണവും പ്രായപരിധി ലംഘിച്ച് മദ്യം നൽകിയെന്ന പരാതിയും ഗൗരവത്തോടെ പരിശോധിക്കണം. നിയമവിരുദ്ധമായി മദ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ബാറുകൾക്കെതിരെയും നടപടി വേണം. മദ്യം വിറ്റഴിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് ലാഭം മാത്രം ലക്ഷ്യമാകുമ്പോൾ പൊതുസുരക്ഷയും നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങളും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. മദ്യം നൽകിയവരും അത് ഉപയോഗിച്ച് വാഹനം ഓടിച്ചവരും നിയമത്തിന്റെ പരിധിയിൽനിന്ന് മാറിനിൽക്കരുത്. മറ്റൊരു ഗൗരവമായ വിഷയമാണ് വേഗതയെ ആഘോഷമാക്കുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയ സംസ്കാരം. പൊതുനിരത്തുകളിൽ അമിതവേഗത്തിൽ വാഹനമോടിച്ച് ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തുന്നതും അത് അഭിമാനപ്രകടനമായി പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതും യുവാക്കളുടെ ജീവനെയും മറ്റുള്ളവരുടെ സുരക്ഷയെയും അപകടത്തിലാക്കുന്നു. വിലകൂടിയ കാറുകൾ സമ്മാനമായി നൽകുന്നതിലല്ല പ്രശ്നം; ഉത്തരവാദിത്വബോധവും റോഡ് സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിവും വളർത്താതെ അധികാരത്തിന്റെയും സമ്പത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി വാഹനങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലാണ്. മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങരുത്; മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനോടുള്ള ബഹുമാനം പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും അത് പ്രകടമാകണം.
പ്രതിക്ക് പ്രായം കുറവാണെന്ന കാരണത്താൽ നിയമം നൽകുന്ന പ്രത്യേക പരിഗണനകൾ ബാധകമാണെങ്കിൽ അവ പാലിക്കണം. എന്നാൽ അത്തരം പരിഗണനകൾ ശിക്ഷയിൽനിന്നുള്ള സമ്പൂർണ മോചനമായി മാറരുത്. കുറ്റത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ഉദ്ദേശ്യം, സാഹചര്യങ്ങൾ, നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ എന്നിവ പരിശോധിച്ചായിരിക്കണം തുടർനടപടികൾ. സംഭവത്തിന്റെ ഗൗരവം കണക്കിലെടുത്ത് കേസ് ഏത് വകുപ്പുകൾ പ്രകാരം കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നതും അന്വേഷണത്തിന്റെയും നിയമപരമായ പരിശോധനയുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ തീരുമാനിക്കണം. ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഒരു വ്യക്തിയിൽ മാത്രം ഒതുക്കാനാവില്ല. നിയമലംഘനങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന സാമൂഹിക മനോഭാവം, ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാത്ത രക്ഷാകർതൃത്വം, നിയമവിരുദ്ധ മദ്യവിൽപ്പന, പൊലീസിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നടപടിക്രമങ്ങളിലെ വീഴ്ചകൾ-ഇവയെല്ലാം പരിശോധിക്കപ്പെടണം. ഓരോരുത്തരുടെയും പങ്ക് തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കണ്ടെത്തുകയും നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം. ദേവികയുടെയും ഗോപികയുടെയും ഇയാസിന്റെയും കുടുംബങ്ങൾക്ക് നഷ്ടമായത് തിരിച്ചുനൽകാൻ ഒരു വിധിക്കും കഴിയില്ല. എങ്കിലും സുതാര്യമായ അന്വേഷണവും നീതിപൂർവമായ വിചാരണയും കുറ്റം തെളിയുന്നവർക്ക് നിയമാനുസൃതമായ ശിക്ഷയും ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയും. ഈ കേസ് സ്വാധീനത്തിന്റെയോ സമ്പത്തിന്റെയോ നിഴലിൽ മങ്ങിപ്പോകരുത്. റോഡിൽ ഇറങ്ങുന്ന ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ജീവന് ഒരേ വിലയുണ്ടെന്ന് ഭരണകൂടവും പൊലീസും നീതിന്യായ സംവിധാനവും തെളിയിക്കണം. നീതിയുടെ തുലാസ് പണക്കാരന്റെ വാതിൽക്കൽ ചാഞ്ഞാൽ, അടുത്ത ഇര ആരായിരിക്കുമെന്ന ചോദ്യത്തിന് സമൂഹത്തിന് ഉത്തരമുണ്ടാകില്ല. മൂന്ന് ജീവനുകളുടെ വേർപാടിൽനിന്ന് കേരളം ഉൾക്കൊള്ളേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ പാഠം അതാണ്.
2
