അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ നീതി വഴിമാറുമ്പോൾ മുറിവേൽക്കുന്നത് ജനാധിപത്യം
അധികാരത്തിന്റെയും പണത്തിന്റെയും ആഡംബരത്തിന്റെയും മുന്നിൽ നിയമം മുട്ടിലിഴയുന്നുവെന്ന തോന്നൽ പോലും ഒരു ജനാധിപത്യസമൂഹത്തിന് അപകടകരമാണ്. ചേരാനല്ലൂർ അപകടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയരുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ഒരു വാഹനാപകടത്തിന്റെ അന്വേഷണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ നിഷ്പക്ഷതയെയും പൊലീസിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെയും നീതിപീഠത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തെയും ഒരുപോലെ വിചാരണ ചെയ്യുന്ന ഗൗരവമേറിയ വിഷയമാണത്. നിയമം സാധാരണക്കാരനുമുന്നിൽ കാർക്കശ്യവും അധികാരമുള്ളവനുമുന്നിൽ മൃദുസമീപനവും സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്ന സംശയം ജനങ്ങളിൽ വളർന്നാൽ തകരുന്നത് നീതിയിലുള്ള വിശ്വാസമാണ്. വിലപ്പെട്ടൊരു മനുഷ്യജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുകയും ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ആശ്രയം ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്തിട്ടും അന്വേഷണത്തിലും തുടർനടപടികളിലും ഇരയുടെ കുടുംബത്തിന് ആശങ്കകൾ ബാക്കിയാകുന്നുവെങ്കിൽ അതിന് വ്യക്തമായ മറുപടി നൽകേണ്ടത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ബാധ്യതയാണ്. നീതി നടപ്പാകുന്നതു മാത്രം പോരാ; നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് പൊതുസമൂഹത്തിന് ബോധ്യപ്പെടുകയും വേണം. സമീപകാലത്ത് സമാന സാഹചര്യങ്ങളിലുണ്ടായ അപകടങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പൊലീസ് നടപടികൾക്കെതിരെ ഉയരുന്ന പരാതികളും ഗൗരവത്തോടെ പരിശോധിക്കപ്പെടണം. പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവർ വാഹനമോടിച്ചുണ്ടാകുന്ന അപകടങ്ങളിൽ ഉത്തരവാദിത്വം നിർണയിക്കുമ്പോൾ വാഹനം ഓടിച്ച കുട്ടിയുടെ പങ്ക് മാത്രമല്ല, വാഹനം കൈമാറിയ സാഹചര്യവും രക്ഷിതാക്കളുടെയും വാഹന ഉടമയുടെയും നിയമപരമായ ബാധ്യതകളും അന്വേഷിക്കണം. നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിൽനിന്ന് ആർക്കും ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാകരുത്.
അപകടത്തിൽ വാഹനം ഓടിച്ച കുട്ടി ജഡ്ജിയുടെ മകനാണെന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ പുറത്തുവരുമ്പോൾ വിഷയം കൂടുതൽ ഗൗരവമാർജിക്കുന്നു. എന്നാൽ വ്യക്തിയുടെ കുടുംബപശ്ചാത്തലമോ പദവിയോ കുറ്റത്തിന്റെ തെളിവല്ല; അതുപോലെതന്നെ അന്വേഷണം വഴിതിരിച്ചുവിടാനുള്ള മറയുമാകരുത്. കുറ്റം തെളിയിക്കേണ്ടത് തെളിവുകളിലൂടെയും നിയമാനുസൃതമായ നടപടികളിലൂടെയുമാണ്. ഉന്നത പദവിയിലുള്ളവരുടെ ബന്ധുക്കളാണെന്ന കാരണത്താൽ ആരെയും മുൻകൂട്ടി കുറ്റക്കാരാക്കരുത്. അതേസമയം, ആ ബന്ധം അന്വേഷണത്തിന് തടസ്സമാകുന്ന സാഹചര്യം ഒരിക്കലും അനുവദിക്കാനും പാടില്ല. പൊലീസിന് തെറ്റുപറ്റിയെന്ന് നിയമസഭയിൽ ആഭ്യന്തര മന്ത്രി സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് കേവലം ഒരു പരാമർശമായി അവസാനിക്കരുത്. എന്താണ് തെറ്റ്, ആരുടെ ഭാഗത്താണ് വീഴ്ച സംഭവിച്ചത്, അതിന് ഉത്തരവാദികൾ ആരാണ്, തിരുത്തൽ നടപടികൾ എന്തൊക്കെയാണ് എന്നീ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ മറുപടി വേണം. തെറ്റ് സമ്മതിക്കുന്നത് ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്; തിരുത്തുകയും ഉത്തരവാദികളെ നിയമത്തിനു മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അത് പൂർത്തിയാകുന്നത്. അന്വേഷണം സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം സംശയങ്ങൾ നീങ്ങില്ല. അന്വേഷണത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടവും നിയമാനുസൃതവും സുതാര്യവും തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കണം. പരാതിക്കാർക്ക് നീതി ലഭിക്കുന്നുവെന്ന് ബോധ്യപ്പെടണം. കുറ്റം തെളിയുന്നവർ ആരായാലും നിയമപ്രകാരം നടപടി നേരിടണം. അതേസമയം, ആരോപണങ്ങളുടെ പേരിൽ ആരുടെയും അവകാശങ്ങൾ ഹനിക്കപ്പെടാതിരിക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം. ഭരണഘടനയുടെ മുന്നിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാണ് എന്നത് പ്രസംഗങ്ങളിൽ ആവർത്തിക്കാനുള്ള വാചകമല്ല; ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയിലും തെളിയിക്കേണ്ട അടിസ്ഥാനതത്വമാണ്. പദവിയോ സമ്പത്തോ സ്വാധീനമോ ഒരാൾക്ക് നിയമത്തിനു മുകളിൽ ഇടം നൽകുന്നില്ല. സാധാരണക്കാരന്റെ തെറ്റിൽ നടപടികൾ അതിവേഗം മുന്നോട്ടുപോകുകയും സ്വാധീനമുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ അന്വേഷണം മന്ദഗതിയിലാകുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന തോന്നൽ ജനങ്ങളിൽ രൂപപ്പെടുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന് ഗുരുതരമായ തിരിച്ചടിയാണ്. ചേരാനെല്ലൂർ അപകടത്തിൽ സത്യം പുറത്തുവരണം. ഇരയുടെ കുടുംബത്തിന് നീതി ലഭിക്കണം. അന്വേഷണത്തിലെ വീഴ്ചകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവ കണ്ടെത്തി തിരുത്തണം. കുറ്റക്കാരാണെന്ന് തെളിയുന്നവർക്കെതിരെ കർശനമായ നിയമനടപടി സ്വീകരിക്കണം. ഇതൊന്നും ആരോടുമുള്ള ഔദാര്യമല്ല; ഭരണകൂടം നിറവേറ്റേണ്ട ഭരണഘടനാപരമായ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. നിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയാണെന്നത് ജനങ്ങൾ വിശ്വസിക്കണം. ആ വിശ്വാസം നിലനിർത്തേണ്ടത് അധികാരത്തിന്റെ വാക്കുകളല്ല, അധികാരം പ്രവർത്തിക്കുന്ന രീതിയാണ്. നീതി അധികാരത്തിനു മുന്നിൽ തലകുനിക്കുന്ന നിമിഷം ജനാധിപത്യം പരാജയപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് ചേരാനൂർ അപകടത്തിലെ അന്വേഷണം സത്യത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും പക്ഷത്ത് ഉറച്ചുനിൽക്കണം. നിയമം മുട്ടിലിഴയരുത്-ആർക്കു മുന്നിലും.–