ചിറയിൻകീഴ് സംഭവം ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യം: പദവി അവകാശമല്ല, ജനങ്ങളോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമാണ്
ചിറയിൻകീഴിൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസമുണ്ടായ സംഭവം കോൺഗ്രസിലെ സംഘടനാപരമായ ഒരു തർക്കമായി മാത്രം കാണേണ്ടതല്ല. ജനപ്രതിനിധികളും പാർട്ടി പ്രവർത്തകരും പൊതുസംവിധാനങ്ങളുമായി ഇടപെടുമ്പോൾ പാലിക്കേണ്ട മര്യാദയും ഉത്തരവാദിത്വവും സംബന്ധിച്ച ചർച്ചയ്ക്ക് സംഭവം വഴിതുറന്നിരിക്കുകയാണ്. ബ്ലോക്ക് പഞ്ചായത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക യോഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരെച്ചൊല്ലിയുണ്ടായ തർക്കമാണ് പിന്നീട് സംഘർഷത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയതെന്നാണ് പുറത്തുവന്ന വിവരം. സംഭവത്തിൽ എം.എൽ.എയുടെ പരാതിയുൾപ്പെടെ 14 പേർക്കെതിരെ കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ സംരക്ഷണ നിയമത്തിലെ വകുപ്പുകൾ ഉൾപ്പെടെ ചുമത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. കേസിലെ ആരോപണങ്ങളുടെ വസ്തുത നിയമനടപടികളിലൂടെയാണ് വ്യക്തമാകേണ്ടത്. എന്നാൽ ഈ സംഭവത്തിനപ്പുറം ഉയരുന്ന പ്രധാന ചോദ്യം ജനപ്രതിനിധികൾ അവരുടെ അധികാരത്തെയും ഉത്തരവാദിത്വത്തെയും എങ്ങനെയാണ് സമീപിക്കേണ്ടത് എന്നതാണ്. എം.എൽ.എ എന്നത് ഒരു മണ്ഡലത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയാണ്. ആ പദവി തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയോ ഉദ്യോഗസ്ഥ സംവിധാനങ്ങളുടെയോ അധികാരപരിധി മറികടക്കാനുള്ള അനുമതിയല്ല. ഓരോ ഔദ്യോഗിക സംവിധാനത്തിനും അതിന്റേതായ ചട്ടങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുമുണ്ട്. അവയെ മാനിക്കുക എന്നത് ജനാധിപത്യ മര്യാദയുടെ അടിസ്ഥാനമാണ്. വിയോജിപ്പുകളും തർക്കങ്ങളും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ അവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതിയിലാണ് ഒരു പൊതുപ്രവർത്തകന്റെ രാഷ്ട്രീയ പക്വത തെളിയുന്നത്. സാധാരണ പൗരനിൽനിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന മര്യാദയേക്കാൾ ഉയർന്ന നിലവാരമാണ് ജനപ്രതിനിധികളിൽനിന്ന് സമൂഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് പുതിയ തലമുറയിലെ സ്ത്രീകൾ കടന്നുവരുന്നതും അധികാരസ്ഥാനങ്ങളിലെത്തുന്നതും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ വളർച്ചയാണ്. സ്ത്രീകളുടെ രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അതേസമയം പദവിയിലുള്ള ആരായാലും അവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും പെരുമാറ്റവും പൊതുഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ വിലയിരുത്തപ്പെടണം. ലിംഗമോ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലമോ വിമർശനത്തിനുള്ള മാനദണ്ഡമാകരുത്; പദവിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ് മാനദണ്ഡമാകേണ്ടത്. അതുപോലെതന്നെ, പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ വിഭാഗങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി രൂപപ്പെടുത്തിയ നിയമങ്ങൾ യഥാർഥ അവകാശലംഘനങ്ങളിൽ ശക്തമായ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ളതാണ്. ഇത്തരം നിയമങ്ങളുടെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് തർക്കമുണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ വസ്തുതകൾ നിയമപരമായി പരിശോധിക്കപ്പെടുകയും നിയമത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും വേണം. രാഷ്ട്രീയമോ വ്യക്തിപരമോ ആയ തർക്കങ്ങൾക്ക് നിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾക്കിടയാകുന്ന സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് ഉചിതം. ചിറയിൻകീഴ് സംഭവത്തിൽ പാർട്ടി തലത്തിൽ ചിലർക്കെതിരെ അച്ചടക്കനടപടി സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് സംഘടനാപരമായ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ ഒരു സംഭവത്തിലെ നടപടിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ ഇത്തരം സംഘർഷങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരം വളർത്തുകയാണ് കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
പാർട്ടി നേതൃത്വത്തിനും ഇവിടെ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. ജനപ്രതിനിധികൾക്കും പ്രവർത്തകർക്കും അധികാരത്തിന്റെ പരിധി, പൊതുമര്യാദ, സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം, നിയമത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച് വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയബോധം നൽകേണ്ടത് പാർട്ടികളുടെ കടമയാണ്.
പൊതുപ്രവർത്തകൻ ആദ്യം ഓർക്കേണ്ടത് ‘ഞാൻ അധികാരിയാണ്’ എന്നതിലുപരി ‘ഞാൻ ജനങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയാണ്’ എന്ന ബോധമാണ്. പദവികൾ താൽക്കാലികമാണ്. അധികാരവും മാറിമറിയും. എന്നാൽ പൊതുപ്രവർത്തകരുടെ പെരുമാറ്റം സമൂഹത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരത്തെ സ്വാധീനിക്കും. അതുകൊണ്ട് ചിറയിൻകീഴ് സംഭവം ഒരു പാർട്ടിയുടെ ആഭ്യന്തര പ്രശ്നമായി മാത്രം അവസാനിക്കരുത്. ഓരോ ജനപ്രതിനിധിക്കും പൊതുപ്രവർത്തകനും ബാധകമായ ഒരു പൊതുപാഠമായി അത് മാറണം. ജനങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴും ഉദ്യോഗസ്ഥരുമായി ഇടപെടുമ്പോഴും സഹപ്രവർത്തകരുമായി അഭിപ്രായവ്യത്യാസം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോഴും സംയമനവും പക്വതയും നിയമബോധവും അനിവാര്യമാണ്. ജനാധിപത്യത്തിൽ അധികാരം ഒരിക്കലും വ്യക്തിയുടെ മേൽക്കോയ്മയല്ല; അത് ജനങ്ങൾ ഏൽപ്പിച്ച ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. അധികാരം ലഭിച്ചതുകൊണ്ട് ഒരാൾ ജനങ്ങളിൽനിന്ന് ഉയരുന്നില്ല. ആ അധികാരം വിനയത്തോടെയും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെയും ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴാണ് ജനപ്രതിനിധിത്വം അർഥവത്താകുന്നത്. ജനങ്ങൾ വോട്ട് ചെയ്യുന്നത് തങ്ങളുടെ മുകളിൽ ഒരാളെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനല്ല; തങ്ങളുടെ ശബ്ദമായി ഒരാളെ അധികാരസ്ഥാനത്തേക്ക് അയയ്ക്കാനാണ്. ആ ബോധം മറക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ഓരോ ജനപ്രതിനിധിയുടെയും ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ മര്യാദ.