വയനാട് തുരങ്കപാത നിർമ്മാണത്തിന് കേന്ദ്ര പരിസ്ഥിതി മന്ത്രാലയം നൽകിയ അനുമതി ചോദ്യം ചെയ്ത ഹർജി സുപ്രീംകോടതി തള്ളിയ തീരുമാനം, സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വികസന ചർച്ചകളിൽ നിർണായക വഴിത്തിരിവാണ്. പദ്ധതിക്കെതിരായ നിയമ പോരാട്ടത്തിന് ഇതോടെ ഒരു ഇടവേള വന്നിരിക്കുമ്പോൾ, വികസനവും പരിസ്ഥിതിയും തമ്മിലുള്ള തുലനം എന്ന അടിസ്ഥാനചോദ്യമാണ് വീണ്ടും മുന്നിലെത്തുന്നത്. പരിസ്ഥിതി അനുമതി നൽകുന്നതിൽ നടപടിക്രമ ലംഘനങ്ങളുണ്ടെന്ന ആരോപണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഉയർന്ന ഹർജിയിലാണ് സുപ്രീംകോടതി ഇടപെട്ടത്. ഹൈക്കോടതി വിധിയുടെ നിലപാട് നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട്, നിർമാണ ഘട്ടത്തിൽ പരിസ്ഥിതി നിബന്ധനകൾ ലംഘിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ നാഷണൽ ഗ്രീൻ ട്രൈബ്യൂണലിനെ സമീപിക്കാമെന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഒരുവശത്ത് പദ്ധതിക്ക് നിയമപരമായ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിനുള്ള നിരീക്ഷണ വാതിലുകളും തുറന്നുവെക്കുന്നു. കേരളത്തിന്റെ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങൾ-ഉയർന്ന ജനസാന്ദ്രത, ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനുള്ള പരിമിതികൾ, ഗുരുതരമായ ഗതാഗതക്കുരുക്ക് – ഇവയെല്ലാം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, തുരങ്കപാത പോലുള്ള പദ്ധതികൾ കാലത്തിന്റെ ആവശ്യമായി മാറുന്നു.
ദീർഘനാളായി യാത്രാ തടസങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾക്ക് സുതാര്യവും സുരക്ഷിതവുമായ ഗതാഗതം ഉറപ്പാക്കുന്നത് ഒരു സൗകര്യമാത്രമല്ല, അടിസ്ഥാനാവകാശത്തിന്റെ ഭാഗവുമാണ്. അതേസമയം, പദ്ധതിയുടെ ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ സങ്കീർണതകളും അവഗണിക്കാനാവില്ല. മണ്ണിടിച്ചിലും ഉരുൾപൊട്ടലുകളും നേരിട്ട പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന തുരങ്കപാത, അതീവ സൂക്ഷ്മമായ സമീപനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മുണ്ടക്കൈ–ചൂരൽമല പ്രദേശങ്ങളോട് ചേർന്ന് പോകുന്ന ഈ പദ്ധതി, ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളുടെയും കർശനമായ സുരക്ഷാമാനദണ്ഡങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ മുന്നേറേണ്ടതാണ്.
വികസന പദ്ധതികളെ പൂർണമായി തള്ളിക്കളയുകയോ, മറുവശത്ത് പരിസ്ഥിതി ആശങ്കകളെ അവഗണിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഒരുപോലെ അപകടകരമാണ്. യുക്തിപരമായ ചർച്ചകൾക്ക് പകരം പൊതുവായ ഭയങ്ങളും അപൂർണ്ണമായ വിവരങ്ങളും ആശ്രയിച്ചുള്ള എതിർപ്പുകൾ, സമൂഹത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ പരിസ്ഥിതിയെ അവഗണിക്കുന്ന സമീപനവും ദീർഘകാലത്തിൽ തിരിച്ചടിയാകും. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, സർക്കാരും ബന്ധപ്പെട്ട ഏജൻസികളും പരമാവധി സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കുകയും, ശാസ്ത്രീയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കുകയും വേണം. പൊതുജന വിശ്വാസം നേടാനുള്ള ഏക മാർഗം അതാണ്.
സമൂഹത്തിലെ വിവിധ വിഭാഗങ്ങൾ – രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക, പരിസ്ഥിതി സംഘടനകൾ – വികസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിൽ ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെയും വസ്തുനിഷ്ഠതയോടെയും ഇടപെടണം. പുരോഗതിയെയും സംരക്ഷണത്തെയും തമ്മിൽ പൊരുത്തപ്പെടുത്തുന്ന സമീപനമാണ് ഇന്നത്തെ കാലത്തിന്റെ ആവശ്യം. കാലഘട്ടത്തിനനുസരിച്ചുള്ള മാറ്റങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാത്ത സമൂഹങ്ങൾ പിന്നോട്ട് പോകും. എന്നാൽ ആ മാറ്റങ്ങൾ ദൂരദർശിതയോടും ജാഗ്രതയോടും കൂടി നടപ്പാക്കപ്പെടുമ്പോഴേ അത് യഥാർത്ഥ പുരോഗതിയാകൂ. കേരളത്തിന്റെ ഭാവി അതിന്മേലാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.