നിയമം മാത്രം പോരാഉത്തരവാദിയും പോകണം

രാജ്യത്തെ പരീക്ഷാ സംവിധാനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ കനത്ത ആഘാതത്തിലാഴ്ത്തിയ നീറ്റ്, സി.ബി.എസ്.ഇ. പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്ക് പിന്നാലെ കുറ്റക്കാർക്ക് പത്ത് വർഷം വരെ തടവും പത്ത് കോടി രൂപ വരെ പിഴയും വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന പുതിയ നിയമനിർമാണവുമായി കേന്ദ്രസർക്കാർ രംഗത്തെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. പരീക്ഷാ മാഫിയക്കെതിരെ ശക്തമായ നിയമം കൊണ്ടുവരുന്നത് തീർച്ചയായും സ്വാഗതാർഹമാണ്. രാജ്യത്തെ ലക്ഷക്കണക്കിന് വിദ്യാർഥികളുടെ ഭാവിയെ പന്താടുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ കടുത്ത ശിക്ഷയിലൂടെ തടയേണ്ടത് ഒരു ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടത്തിന്റെ കടമയാണ്. എന്നാൽ, ഒരു നിയമം കൊണ്ടുവന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം കഴിഞ്ഞ മാസങ്ങളായി രാജ്യത്തെ വിദ്യാർഥികൾ ഉയർത്തിയ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടിയായെന്ന് കരുതുന്നത് അപകടകരമായ രാഷ്ട്രീയമാണ്. നിയമനിർമാണം പ്രശ്നപരിഹാരത്തിന്റെ തുടക്കമാകാം; പക്ഷേ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള മറയാകാൻ കഴിയില്ല. ഈ സമരത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു ഒരിക്കലും ശിക്ഷാനിയമം മാത്രമായിരുന്നില്ല. ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത തകർന്ന സാഹചര്യത്തിൽ കേന്ദ്ര വിദ്യാഭ്യാസമന്ത്രി ധർമേന്ദ്ര പ്രധാന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഉത്തരവാദിത്തമാണ് രാജ്യമൊട്ടാകെ ചോദ്യം ചെയ്തത്. പരീക്ഷാ ചോർച്ചകൾ തുടർച്ചയായി ആവർത്തിക്കുമ്പോഴും സംവിധാനപരമായ വീഴ്ചകൾ പുറത്തുവരുമ്പോഴും ഒരു മന്ത്രി തന്റെ പദവിയിൽ തുടരുന്നത് ജനാധിപത്യ ധാർമികതയ്ക്ക് ചേർന്നതാണോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇന്നും മറുപടി ലഭിച്ചിട്ടില്ല. 26 ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന സോനം വാങ്ചുക്കിന്റെ നിരാഹാര സമരം അവസാനിപ്പിക്കാൻ കേന്ദ്രം തയ്യാറായത് പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ശക്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്. സമരക്കാരുടെ ചില ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുകയും നിയമനിർമാണത്തിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്തത് വിദ്യാർഥി പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ വിജയമാണ്. എന്നാൽ സമരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യം-ധർമേന്ദ്ര പ്രധാന്റെ രാജി-ഇന്നും അവഗണിക്കപ്പെടുകയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രതിഷേധം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല; രൂപം മാറി തുടരുകയാണ്. ഈ സമരത്തെ തുടക്കത്തിൽ കേന്ദ്രസർക്കാർ സ്വീകരിച്ച രീതി ജനാധിപത്യത്തിന് യോജിച്ചതായിരുന്നില്ല. ജന്തർ മന്തറിലെ വിദ്യാർഥികൾക്ക് നേരെയുണ്ടായ പൊലീസ് നടപടികൾ, ലാത്തിച്ചാർജുകൾ, പ്രതിഷേധക്കാരെ ബലംപ്രയോഗിച്ച് നീക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ എന്നിവ രാജ്യത്തെ നടുക്കി. സമാധാനപരമായി പ്രതിഷേധിച്ച യുവാക്കൾക്കെതിരെ ഭരണകൂടം ശക്തിപ്രയോഗം നടത്തുമ്പോൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനാണ് മുറിവേൽക്കുന്നത്. പ്രക്ഷോഭം രാജ്യവ്യാപകമായി ശക്തമായിട്ടും പാർലമെന്റിൽ സമഗ്രമായ ചർച്ചയ്ക്ക് സർക്കാർ തയ്യാറായില്ല. പ്രധാനമന്ത്രി ദീർഘനാളുകൾ മൗനം പാലിച്ചു. ഒടുവിൽ സാമൂഹികമാധ്യമത്തിലൂടെയുള്ള വീഡിയോ സന്ദേശത്തിലൂടെയാണ് പ്രതികരണം ഉണ്ടായത്. അത് ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുന്ന ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ നിലപാടായിരുന്നോ, അതോ ഉയർന്നുവന്ന വിമർശനങ്ങളുടെ തീവ്രത കുറയ്ക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ നീക്കമായിരുന്നോ എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഫാസ്റ്റ് ട്രാക്ക് കോടതികളും കർശന ശിക്ഷയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് നല്ല കാര്യമാണ്. പക്ഷേ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രം വിശ്വാസം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനാവില്ല. നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യതയും ഭരണകൂടത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയും കൂടിയാണ് ജനങ്ങൾ വിലയിരുത്തുന്നത്. ഇന്ന് വിദ്യാർഥികൾ ചോദിക്കുന്നത് പ്രതികാരമല്ല; ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ശിക്ഷയല്ല; നീതിയാണ്. ഇന്ത്യയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സംവിധാനം ഒരു തലമുറയുടെ സ്വപ്നങ്ങളാണ് ചുമക്കുന്നത്. ആ സ്വപ്നങ്ങൾ തകർന്നാൽ ഒരു പരീക്ഷ മാത്രമല്ല നഷ്ടമാകുന്നത്; ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ തന്നെയാണ് ദുർബലമാകുന്നത്. അതിനാൽ നിയമനിർമാണം സ്വാഗതം ചെയ്യുമ്പോഴും, അതിന്റെ മറവിൽ രാഷ്ട്രീയ ഉത്തരവാദിത്തം മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. ജനാധിപത്യത്തിൽ അധികാരം എന്നത് പ്രത്യേകാവകാശമല്ല; ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഒരു മന്ത്രി തന്റെ വകുപ്പിൽ ഗുരുതരമായ വീഴ്ച സംഭവിച്ചിട്ടും സ്ഥാനത്ത് തുടരുന്നത് ജനവിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ക്ഷയിപ്പിക്കും. നിയമം കുറ്റവാളികളെ ശിക്ഷിക്കട്ടെ. എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടവർ അതിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറരുത്. ചരിത്രം സാക്ഷിയാണ്-യുവത്വത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങളെ ഒരു ഭരണകൂടത്തിനും എന്നെന്നേക്കുമായി അടിച്ചമർത്താനായിട്ടില്ല. വിദ്യാർഥികളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും നീതിക്കായുള്ള അവരുടെ പോരാട്ടത്തിനും ഒടുവിൽ വിജയം തന്നെയായിരിക്കും. കാരണം, നിയമം വൈകിയെത്താം; പക്ഷേ ജനങ്ങളുടെ വിധി വൈകിയാലും തെറ്റാറില്ല.