ജിജോ ജോണിനെതിരായ സൈബർ വേട്ട ഒരു വ്യക്തിക്കെതിരായ ആക്രമണമല്ല; വിമത ശബ്ദങ്ങളെ നിശ്ശബ്ദമാക്കുന്ന അപകടകരമായ സംസ്കാരത്തിനെതിരായ മുന്നറിയിപ്പാണ്
മാധ്യമപ്രവർത്തകൻ ജിജോ ജോൺ പുത്തേഴത്ത് ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് വിടപറഞ്ഞു. ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചു. കുടുംബത്തിനും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും സഹപ്രവർത്തകർക്കും വേദനയുടെ ദിവസങ്ങൾ. എന്നാൽ മൃതദേഹം സംസ്കരിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രൂക്ഷമായ വിമർശനങ്ങളും അധിക്ഷേപകരമായ ചില പരാമർശങ്ങളും ഉയർന്നുവെന്നത് വേദനാജനകമാണ്. ചരമവാർത്തകൾക്കും സമൂഹമാധ്യമ പോസ്റ്റുകൾക്കും താഴെ വന്ന ചില പ്രതികരണങ്ങൾ മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും കൂടി വേദനിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലായെന്ന ആക്ഷേപം ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ടതാണ്. മരണാനന്തരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഴയ വാർത്തകളും ബൈലൈനുകളും വീണ്ടും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുകയും അവയെ കടുത്ത ഭാഷയിൽ വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ജിജോ എഴുതിയ വാർത്തകളോട് എല്ലാവരും യോജിച്ചിരിക്കണമെന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാർത്തകളുടെ ഉള്ളടക്കത്തെയും ഭാഷയെയും സമീപനത്തെയും വിമർശിക്കാനുള്ള അവകാശം സമൂഹത്തിനുണ്ട്. വാർത്ത തെറ്റാണെന്ന് തോന്നിയാൽ ചോദ്യം ചെയ്യാം; നിലപാടുകളോട് വിയോജിക്കാം. എന്നാൽ അതിനുള്ള മറുപടി വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപമാകേണ്ടതില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഒരാൾ മരണപ്പെട്ട ശേഷമുള്ള പ്രതികരണങ്ങളിൽ മനുഷ്യാന്തസ്സും കുടുംബത്തിന്റെ ദുഃഖവും പരിഗണിക്കേണ്ടത് സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മര്യാദയാണ്. മരിച്ച വ്യക്തിക്ക് സ്വന്തം നിലപാട് വിശദീകരിക്കാനോ ആരോപണങ്ങളോട് പ്രതികരിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്നതും മറക്കരുത്. അധികാരത്തോടും അഴിമതിയോടും അനീതിയോടും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാതെ എഴുതിയതാണ് ജിജോയുടെ മാധ്യമജീവിതത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ അറിയുന്നവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്ത മാധ്യമപ്രവർത്തനത്തിനാണ് രാംനാഥ് ഗോയങ്ക പുരസ്കാരം ഉൾപ്പെടെയുള്ള അംഗീകാരങ്ങൾ ലഭിച്ചത്. ആ മാധ്യമജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. അവ പ്രകടിപ്പിക്കാനും സമൂഹത്തിന് അവകാശമുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു മാധ്യമപ്രവർത്തകന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ വിലയിരുത്തുമ്പോൾ അയാൾ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന മാധ്യമസ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തവും പരിഗണിക്കണം. ഒരു വാർത്ത റിപ്പോർട്ടറുടെ മാത്രം തീരുമാനത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. എഡിറ്റോറിയൽ സംവിധാനത്തിലൂടെയും പരിശോധനകളിലൂടെയും കടന്നാണ് അത് വായനക്കാരിലെത്തുന്നത്. അതിനാൽ ഒരു വാർത്തയെക്കുറിച്ച് ആക്ഷേപമുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഒരു വ്യക്തിയിൽ മാത്രം ചുമത്തുന്നത് ശരിയായ സമീപനമല്ല. ജിജോയുടെ വാർത്തകളിൽ പിഴവുകളുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ആരെങ്കിലും കരുതുന്നുവെങ്കിൽ അത് വസ്തുതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യാം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാടുകളോട് വിയോജിക്കാം. അതേസമയം, വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളിലേക്കോ കുടുംബത്തെ ബാധിക്കുന്ന പരാമർശങ്ങളിലേക്കോ അത് നീങ്ങുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. ഇവിടെ ഉയരുന്ന വലിയ ചോദ്യം ഇതാണ്: ഒരു മാധ്യമപ്രവർത്തകന്റെ വിമർശനാത്മക എഴുത്തിനോട് സമൂഹം എങ്ങനെയാണ് പ്രതികരിക്കേണ്ടത്?. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഉത്തരം വ്യക്തമാണ് – കൂടുതൽ വസ്തുതകളോടെ, കൂടുതൽ ശക്തമായ വാദങ്ങളോടെ, വാർത്തയെ വിമർശിക്കുക; വ്യക്തിയെ അപമാനിക്കരുത്. നിലപാടിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുക; കുടുംബത്തെ ലക്ഷ്യമിടരുത്. മാധ്യമപ്രവർത്തനം അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം ഉപയോഗിക്കുന്ന മേഖലയാണ്. അതിൽ പിഴവുകൾ സംഭവിക്കാം. അതിനുള്ള തിരുത്തലുകളും വിമർശനങ്ങളും അനിവാര്യമാണ്. പക്ഷേ വിമർശനത്തെ വ്യക്തിവിരോധമായി മാറ്റുന്ന പ്രവണത ശക്തിപ്പെട്ടാൽ അത് മാധ്യമസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ആരോഗ്യകരമായ പൊതുചർച്ചയ്ക്കും ദോഷകരമാകും. ഇന്ന് ജിജോയുടെ പഴയ വാർത്തകളാണ് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. നാളെ മറ്റൊരു മാധ്യമപ്രവർത്തകന്റെ എഴുത്തായിരിക്കാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ അവസരത്തിൽ വ്യക്തിയെക്കാൾ വലിയ ഒരു വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് സമൂഹം ആലോചിക്കേണ്ടതുണ്ട് – വിയോജിപ്പിനെ എങ്ങനെ സംസ്കാരത്തോടെ നേരിടാം?. മരിച്ചവരെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം പറയരുതെന്നല്ല. ചരിത്രവും പ്രവർത്തനവും വിലയിരുത്തപ്പെടണം. പക്ഷേ അത് മാന്യതയുടെ അതിരുകൾക്കുള്ളിലായിരിക്കണം. ജിജോ ജോൺ പുത്തേഴത്ത് ഇനി മറുപടി പറയാനില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാർത്തകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ തുടർന്നേക്കാം. വിമർശനങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ ആ ചർച്ചകളുടെ ഭാഷ മനുഷ്യാന്തസ്സിനും ദുഃഖത്തിലായിരിക്കുന്ന കുടുംബത്തിന്റെ വികാരങ്ങൾക്കും ഇടം നൽകുന്നതായിരിക്കണം. മരണത്തിനുശേഷവും ഒരു മനുഷ്യന് നൽകേണ്ട ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ബഹുമാനം- മാന്യതയാണ്. അത് കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം സമൂഹത്തിനാകെ ഉണ്ട്.