തിരുവനന്തപുരം രാജിനാടകംഅധികാരക്കൊതിയുടെ നഗ്നനാടകം

തിരുവനന്തപുരം കോർപ്പറേഷനിൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളായി അരങ്ങേറുന്നത് കേവലം ഒരു കൗൺസിലറുടെ രാജിക്കഥയല്ല. ജനങ്ങൾ ഏൽപ്പിച്ച അധികാരം സ്ഥാനമോഹത്തിനും രാഷ്ട്രീയ വിലപേശലിനും ഉപയോഗിക്കാമോ എന്ന ഗുരുതരമായ ചോദ്യമാണ് ആർ. ശ്രീലേഖയുടെ രാജിക്കത്ത് ഉയർത്തുന്നത്. കൗൺസിലർ സ്ഥാനം രാജിവയ്ക്കുന്നുവെന്ന കത്ത് ആദ്യം ഔദ്യോഗികമായി കൈമാറിയശേഷം ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം വാർഡ് വാട്സ്ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ പരസ്യമാക്കിയതും പിന്നീട് രാജി പിൻവലിക്കുമെന്ന സൂചനകൾ പുറത്തുവന്നതും രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുതിയൊരു മാതൃകയല്ല. എന്നാൽ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മര്യാദയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന പ്രവണതയാണത്. രാജി ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിലപേശൽ ഉപാധിയാണോ, അതോ ജനങ്ങളോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ അവസാന പ്രഖ്യാപനമോ? ശ്രീലേഖയുടെ രാജിക്ക് പിന്നിൽ വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങളാണെന്നാണ് വിശദീകരണം. അതേസമയം മേയർ സ്ഥാനത്തേക്ക് പരിഗണിക്കാത്തതടക്കമുള്ള അതൃപ്തിയാണ് പിന്നിലെന്ന രാഷ്ട്രീയ വിലയിരുത്തലുകളും ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. യഥാർഥ കാരണം എന്തായാലും, ഒരു കൗൺസിലറുടെ സ്ഥാനം വ്യക്തിപരമായ രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ അതിന്റെ വില നൽകേണ്ടിവരുന്നത് വോട്ടർമാരാണ്. തിരുവനന്തപുരം കോർപ്പറേഷന്റെ ഭരണം ബി.ജെ.പിക്ക് ലഭിച്ചത് തലസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയത്തിലെ നിർണായക മാറ്റമായിരുന്നു. എന്നാൽ അധികാരം ലഭിച്ചതിന് പിന്നാലെ തന്നെ അംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഭിന്നതകളും സ്ഥാനത്തെച്ചൊല്ലിയുള്ള തർക്കങ്ങളും ഭരണത്തെക്കാൾ വലിയ വാർത്തയാകുന്നുവെങ്കിൽ ചോദ്യം സ്വാഭാവികമാണ്: ജനങ്ങൾ വോട്ട് ചെയ്തത് കസേരയ്ക്കായുള്ള പോരാട്ടത്തിനാണോ, നഗരഭരണത്തിനാണോ? കോർപ്പറേഷൻ ഭരണം ഒരു പാർട്ടിയുടെ ആഭ്യന്തര അധികാരവിതരണത്തിനുള്ള പരീക്ഷണശാലയല്ല. കുടിവെള്ളം, മാലിന്യസംസ്കരണം, റോഡുകൾ, നഗരാസൂത്രണം, പൊതുജനാരോഗ്യം തുടങ്ങി ആയിരക്കണക്കിന് പ്രശ്നങ്ങളുമായി ജനങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ കൗൺസിലർമാർ പരസ്പരം അധികാരത്തിന്റെ കണക്കുകൾ തീർക്കുന്നത് ജനാധിപത്യത്തോടുള്ള അനീതിയാണ്. രാജി നൽകുന്നതും പിൻവലിക്കുന്നതും ഓരോ ജനപ്രതിനിധിയുടെയും അവകാശമാണ്. പക്ഷേ രാജി ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണോ, നേതൃത്വത്തോടുള്ള സമ്മർദായുധമാണോ എന്നത് രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വം തന്നെ വ്യക്തമാക്കണം. അധികാരം ലഭിക്കാൻ ജനങ്ങളുടെ വോട്ട് തേടിയവർ അധികാരം പങ്കിടാൻ കഴിയാതെ വന്നാൽ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ജനങ്ങളിൽ ചുമത്തരുത്. ഇതിനൊപ്പം കൗൺസിലർമാരുടെ സത്യപ്രതിജ്ഞ, അയോഗ്യതാ ഭീഷണി, ജയിലിൽ കഴിയുന്ന കൗൺസിലറുടെ അംഗത്വം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ കൂടി ചർച്ചയാകുന്നത് തിരുവനന്തപുരം കോർപ്പറേഷന്റെ ഭരണനിലവാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക വർധിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ സംഭവത്തിലും നിയമവും ചട്ടവും വ്യക്തമായി പാലിക്കപ്പെടണം. ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ വ്യക്തിക്ക് മുകളിലാണ് നിയമം; പാർട്ടിക്ക് മുകളിലാണ് ജനങ്ങളുടെ അവകാശം. ഇനി തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിന് വേണ്ടത് രാജിനാടകങ്ങളല്ല, ഭരണമാണ്. സ്ഥാനങ്ങൾ നേടാനുള്ള മത്സരമല്ല, ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള മത്സരമാണ് ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. കൗൺസിലർമാർ കസേരയ്ക്കായി പോരാടുമ്പോൾ നഗരത്തിന്റെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നത് ഒടുവിൽ ജനങ്ങളാണ്-അവരുടെ പ്രതീക്ഷകളുടെ മുകളിൽ. ജനങ്ങളുടെ വോട്ട് ഒരു ചെക്ക് അല്ല; ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ രാഷ്ട്രീയ വിലപേശലിന് ഉപയോഗിക്കാനുള്ള അധികാരപത്രവുമല്ല. അത് അഞ്ചുവർഷത്തേക്കുള്ള വിശ്വാസമാണ്. ആ വിശ്വാസത്തെ കസേരയുടെ വിലപേശലിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്ന ഏത് രാഷ്ട്രീയത്തിനും ജനാധിപത്യത്തിൽ മറുപടി പറയേണ്ടിവരും.