രാഷ്ട്രീയത്തിൽ രണ്ടും രണ്ടും നാലല്ലെന്ന് പറഞ്ഞത് ലീഡർ കെ. കരുണാകരനാണ്. രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സങ്കീർണമായ സമവാക്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവസരങ്ങളുടെ സാധ്യതകൾ കൃത്യമായി ഉപയോഗിച്ച രാഷ്ട്രീയ ചാണക്യനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. എന്നാൽ, രാഷ്ട്രീയത്തിലെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്കപ്പുറം നിലനിൽക്കേണ്ട ഒന്നുണ്ട് – നിലപാടുകളുടെ ആത്മാർഥത. കരുണാകരന്റെ മകൾ പത്മജ വേണുഗോപാലിന്റെ ബി.ജെ.പി പ്രവേശനവും ഇപ്പോഴത്തെ പിന്മാറ്റവും ഈ ചോദ്യം വീണ്ടും ഉയർത്തുകയാണ്. 2024 മാർച്ചിൽ കോൺഗ്രസുമായുള്ള ദീർഘകാല ബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് ബി.ജെ.പിയിൽ ചേർന്ന പത്മജ, തന്റെ പാർട്ടി പ്രവേശനം എടുത്തുചാട്ടമായിരുന്നുവെന്നും ബി.ജെ.പിയുടെ ആശയങ്ങൾ വേണ്ടവിധം മനസ്സിലാക്കാതെയാണ് തീരുമാനമെടുത്തതെന്നും തുറന്നുപറഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ രാജിവച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഈ വെളിപ്പെടുത്തൽ കേവലം ഒരു രാഷ്ട്രീയ തെറ്റുതിരുത്തലായി മാത്രം കാണാനാവില്ല. അന്ന് ബി.ജെ.പിയിലേക്ക് പോകാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച സാഹചര്യം എന്തായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ മടങ്ങിപ്പോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഘടകം എന്താണ് എന്ന ചോദ്യങ്ങളാണ് ഇതോടെ പ്രസക്തമാകുന്നത്. കോൺഗ്രസിൽ അർഹമായ പരിഗണന ലഭിച്ചില്ലെന്ന പരാതിയായിരുന്നു പത്മജ അന്ന് ഉയർത്തിയത്. രാഷ്ട്രീയമായ അവഗണനയും വ്യക്തിപരമായ അതൃപ്തിയുമാണ് ബി.ജെ.പിയിലേക്കുള്ള ചുവടുമാറ്റത്തിന് കാരണമായതെങ്കിൽ, ഇപ്പോഴത്തെ തിരിച്ചറിവിനു പിന്നിൽ എന്താണുള്ളത്? ബി.ജെ.പിയുടെ ആശയങ്ങളോടുള്ള യഥാർഥ വിയോജിപ്പാണോ, അതോ പ്രതീക്ഷിച്ച രാഷ്ട്രീയ പരിഗണനയും പദവിയും ലഭിക്കാത്തതിലുള്ള നിരാശയാണോ? ഈ സംശയത്തിന് വ്യക്തമായ മറുപടി നൽകേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം പത്മജയ്ക്കുണ്ട്. ബി.ജെ.പിയുടെ ആശയങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാതെയാണ് പാർട്ടിയിൽ ചേർന്നതെന്ന അവരുടെ തുറന്നുപറച്ചിൽ രാഷ്ട്രീയമായി ഗൗരവമുള്ളതാണ്. ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയിൽ ചേരുന്നത് കേവലം സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്കോ അധികാരസാധ്യതകൾക്കോ വേണ്ടിയാകരുത്. അതിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രവും രാഷ്ട്രീയ സമീപനവും ജനാധിപത്യത്തോടും മതനിരപേക്ഷതയോടുമുള്ള നിലപാടുകളും മനസ്സിലാക്കിയാകണം തീരുമാനം. അങ്ങനെ ചെയ്യാതെയാണ് ഒരു പാർട്ടിയിൽ ചേർന്നതെങ്കിൽ അത് രാഷ്ട്രീയ ധാരണയുടെ പരാജയമാണ്. എന്നാൽ, ആ പരാജയം ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ കാരണം എന്താണെന്നതും അത്രതന്നെ പ്രധാനമാണ്. ബി.ജെ.പിയിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച പദവിയോ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമോ ലഭിക്കാത്തതിന്റെ നിരാശയാണോ ഈ പിന്മാറ്റത്തിന് പിന്നിൽ? അതോ പാർട്ടിയുടെ ആശയങ്ങളോടും രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളോടും ബോധ്യപ്പെട്ട വിയോജിപ്പാണോ? ഈ രണ്ടിനും ഇടയിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ആദ്യത്തേത് വ്യക്തിപരമായ രാഷ്ട്രീയ അതൃപ്തിയാണ്. രണ്ടാമത്തേത് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ തിരിച്ചറിവും നിലപാടുമാറ്റവുമാണ്. പത്മജയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ വെളിപ്പെടുത്തൽ ഈ സംശയങ്ങൾക്കൊന്നും പൂർണമായ മറുപടി നൽകുന്നില്ല. കോൺഗ്രസിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവിന്റെ സാധ്യതകളും അതിനോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങളും മറ്റൊരു രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണമാണ്. പത്മജയുടെ തിരിച്ചുവരവിനെ കോൺഗ്രസ് എങ്ങനെ കാണുന്നു എന്നതിലുപരി, എന്തുകൊണ്ടാണ് അവർ ഇപ്പോൾ കോൺഗ്രസിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നതാണ് നിർണായകം. കോൺഗ്രസിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവിയിലും അധികാരസാധ്യതകളിലും പുതിയ പ്രതീക്ഷ കാണുന്നതുകൊണ്ടാണോ ഈ നീക്കം? അതോ താൻ നേരത്തേ ഉപേക്ഷിച്ച രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളുടെ പ്രസക്തി വീണ്ടും തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണോ? അധികാരലബ്ധിയുടെ സാധ്യതകൾ മാറുമ്പോൾ രാഷ്ട്രീയ താൽപര്യങ്ങളും മാറുന്നുവെങ്കിൽ അതിനെ ആദർശപരമായ തിരിച്ചുവരവെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാനാവില്ല. പത്മജയുടെ മടക്കസാധ്യത കോൺഗ്രസിനും ഒരു രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണമാണ്. തൃശൂരിലടക്കം അവരുടെ തിരിച്ചുവരവിനോട് എതിർപ്പുള്ളവരുണ്ട്. പാർട്ടിയെ പരസ്യമായി വിമർശിച്ച് മറുപക്ഷത്തേക്ക് പോയ ഒരാളെ തിരിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ പ്രവർത്തകരുടെ വികാരവും സംഘടനയുടെ ആത്മാഭിമാനവും അവഗണിക്കാനാവില്ല. അതേസമയം, തെറ്റുകൾ തിരുത്തി തിരിച്ചുവരുന്നവർക്ക് വാതിലുകൾ പൂർണമായി അടയ്ക്കുന്നതും ജനാധിപത്യപരമായ വിശാലതയ്ക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല. എന്നാൽ, തിരിച്ചുവരവിന്റെ മാനദണ്ഡം വ്യക്തിപരമായ രാഷ്ട്രീയ നേട്ടമോ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയസാധ്യതയോ മാത്രമാകരുത്. നിലപാടുകളിലെ ആത്മാർഥതയും രാഷ്ട്രീയ വിശദീകരണത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയും പരിശോധിക്കപ്പെടണം. പത്മജയുടെ തിരിച്ചുവരവ് കോൺഗ്രസിന് എത്ര വോട്ട് നേടിക്കൊടുക്കും, തൃശൂരിലെ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളിൽ എത്രത്തോളം മാറ്റമുണ്ടാക്കും എന്ന കണക്കുകൂട്ടലുകൾ സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ, അധികാരലബ്ധിയുടെ സാധ്യതകൾക്കപ്പുറം പാർട്ടിയുടെ ആശയപരമായ വിശ്വാസ്യതയ്ക്കും പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയ തിരിച്ചുവരവിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തകരുടെ വികാരങ്ങളെയും പാർട്ടിയുടെ അടിസ്ഥാന നിലപാടുകളെയും മാറ്റിനിർത്തുന്നത് ഗുണകരമാകില്ല. അതേസമയം, രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾക്ക് ആയുധമാകുമെന്ന ഭയത്തിൽ ആത്മാർഥമായ തിരുത്തലുകളെ തള്ളിക്കളയുന്നതും ശരിയല്ല. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിലപാടുകൾ മാറാം. തെറ്റുകൾ സമ്മതിക്കാം. പാർട്ടികൾ മാറാനും തിരിച്ചുവരാനും വ്യക്തികൾക്ക് അവകാശമുണ്ട്. പക്ഷേ, ഓരോ മാറ്റത്തിനും പിന്നിൽ വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യമുണ്ടാകണം. അധികാരസാധ്യതകൾ ഉയരുമ്പോൾ ഒരു പാർട്ടിയിലേക്കും പദവികൾ ലഭിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു പാർട്ടിയിലേക്കും മാറുന്ന പ്രവണത ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയെ തകർക്കും. പത്മജയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ തീരുമാനം യഥാർഥ രാഷ്ട്രീയ തിരിച്ചറിവാണോ, ബി.ജെ.പിയിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച പദവിയും പരിഗണനയും ലഭിക്കാത്തതിന്റെ നിരാശയാണോ, അതോ കോൺഗ്രസിന്റെ അധികാരസാധ്യതകളിൽ കണ്ട പുതിയ പ്രതീക്ഷയാണോ എന്ന് കാലം തെളിയിക്കട്ടെ. പക്ഷേ, അതിനുള്ള മറുപടി വാക്കുകളിലല്ല, തുടർന്നുള്ള രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളിലാണ് തെളിയേണ്ടത്. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ രണ്ടും രണ്ടും നാലല്ലായിരിക്കാം; എന്നാൽ ആദർശങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്കല്ല, ആത്മാർഥതയ്ക്കാണ് വില.
1
