‘ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ ഒരു സ്പാനിഷ് പൗരനായിരുന്നു’; ഫുട്ബോൾ മൈതാനത്ത് സ്പെയിൻ ലോക ചാമ്പ്യന്മാരായപ്പോൾ ഗാസയോടുള്ള ഐക്യദാർഢ്യം നെഞ്ചിലേറ്റി ദശലക്ഷങ്ങൾ

ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോളിന്റെ കലാശപ്പോരാട്ടത്തിൽ അർജന്റീനയെ തകർത്ത് സ്പെയിൻ തങ്ങളുടെ രണ്ടാം ലോകകിരീടം ഉയർത്തുമ്പോൾ, മൈതാനത്തെ 90 മിനിറ്റ് കളിക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് ആ വിജയം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യർക്ക് സമ്മാനിച്ചത് ആഴത്തിലുള്ളൊരു വൈകാരിക അനുഭവമായിരുന്നു. ഇരു രാജ്യങ്ങളുമായും നേരിട്ട് ദേശീയ ബന്ധമില്ലാത്ത ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഇന്നലെ രാത്രി സ്പെയിനിനായി ഉറക്കെ ശബ്ദമുയർത്തി. അത് വെറുമൊരു മനോഹര ഫുട്ബോളിനോടുള്ള പ്രണയം കൊണ്ടോ, തന്ത്രങ്ങൾ കണ്ടോ ആയിരുന്നില്ല—മറിച്ച് ലോകത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി, ഗാസയിലെ പീഡിതരായ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നിലകൊണ്ട ഒരു രാജ്യത്തോടുള്ള പ്രതിബദ്ധതയായിരുന്നു അത്.

ഗാസയിലെ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ ധാർമ്മിക വീക്ഷണങ്ങളെത്തന്നെ പുനർനിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ ലോകകപ്പ് നടന്നത്. ഭരണകൂടങ്ങൾ, മാധ്യമങ്ങൾ, പൊതു വ്യക്തികൾ എന്നിവരെയൊക്കെയും ഗാസ എന്ന ധാർമ്മിക നിഴലിലൂടെയാണ് ലോകം ഇന്ന് നോക്കിക്കാണുന്നത്.

പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾക്കിടയിൽ വേറിട്ടുനിന്ന സ്പെയിൻ

പാശ്ചാത്യ രാഷ്ട്രീയ ലോകം ഗാസ വിഷയത്തിൽ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഒളിച്ചുകളി നടത്തിയപ്പോൾ സ്പാനിഷ് പ്രധാനമന്ത്രി പെഡ്രോ സാഞ്ചസും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സർക്കാരും വേറിട്ട നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത്.

• സ്പെയിൻ ഔദ്യോഗികമായി പലസ്തീൻ രാജ്യത്തെ അംഗീകരിച്ചു.
• ഗാസയിൽ നടക്കുന്നത് ‘വംശഹത്യ’ (Genocide) ആണെന്ന് തുറന്നു പറയാൻ സാഞ്ചസ് മടിച്ചില്ല.
• ഇസ്രായേലിനെതിരെയുള്ള ആയുധ ഉപരോധം ശക്തമാക്കാൻ സ്പെയിൻ മുൻകൈയെടുത്തു.

തീർച്ചയായും, ഒരു കായിക ടീമെന്നത് ഒരു ഭരണകൂടമല്ല. ലയണൽ മെസ്സിയോ അർജന്റീനൻ കളിക്കാരോ അവരുടെ പ്രസിഡന്റ് ഹാവിയർ മിലെയുടെ (Javier Milei) രാഷ്ട്രീയത്തിന് ഉത്തരവാദികളല്ലാത്തതുപോലെ, സ്പാനിഷ് കളിക്കാരും അവരുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ നയങ്ങൾക്ക് ഉത്തരവാദികളല്ല. എന്നാൽ, കായികം ഒരിക്കലും രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് വേറിട്ടൊരു ലോകത്തല്ല ജീവിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നീതിക്കുവേണ്ടി സംസാരിച്ച ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ജേഴ്സി ഇന്നലെ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ സ്വന്തമായി ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു.

ലാമിൻ യമാലും മെസ്സിയും: രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ, രണ്ട് സന്ദേശങ്ങൾ

ലോക ഫുട്ബോളിലെ ഉദിച്ചുയരുന്ന വിസ്മയം ലാമിൻ യമാൽ, മുൻപ് ബാഴ്സലോണയുടെ ലാ ലിഗ വിജയ ആഘോഷങ്ങൾക്കിടെ പലസ്തീൻ പതാക ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ദൃശ്യം ലോകമെമ്പാടും വലിയ ശ്രദ്ധ നേടിയിരുന്നു. ആഗോള സ്ഥാപനങ്ങൾ പലസ്തീൻ ദുരിതങ്ങളെ ലോകത്തിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും മറച്ചുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ലോക ഫുട്ബോളിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കൊടുമുടിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് യമാൽ ആ പതാക ഉയർത്തിയത് വലിയൊരു പ്രതീകമായി മാറി. ഇന്നലെ സ്പാനിഷ് കുപ്പായത്തിൽ ലോക ചാമ്പ്യനായി അവൻ മാറുമ്പോൾ ആ പ്രതീകത്തിന്റെ തിളക്കം ഇരട്ടിയായി.

മറുഭാഗത്ത്, അർജന്റീനയും ഇതിഹാസ താരം ലയണൽ മെസ്സിയും ഫുട്ബോൾ മൈതാനത്തെ അത്ഭുതങ്ങൾ തന്നെയാണ്. എന്നാൽ, ഗാസയ്ക്ക് മുൻപുള്ള കാലത്ത്, 2013-ൽ മെസ്സി കിഴക്കൻ ജറുസലേമിലെ വെസ്റ്റേൺ വാളിൽ (Western Wall) സന്ദർശനം നടത്തിയതിന്റെ പഴയ ചിത്രങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രചരിച്ചതും, അർജന്റീനൻ പ്രസിഡന്റ് ഹാവിയർ മിലെ സ്വയം “ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സിയോണിസ്റ്റ് പ്രസിഡന്റ്” എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതും ഫുട്ബോൾ പ്രേമികളിൽ വലിയ വൈകാരിക വൈരുധ്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

അടുത്തിടെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ (UN) പൊതുസഭയിൽ അഫ്രിക്കൻ വംശജരുടെ അടിമത്തത്തിന് ചരിത്രപരമായ പരിഹാരം ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ള പ്രമേയത്തെ യു.എസ്, ഇസ്രായേൽ എന്നിവർക്കൊപ്പം അർജന്റീന മാത്രമാണ് എതിർത്തു വോട്ട് ചെയ്തത് (123 രാജ്യങ്ങൾ അനുകൂലിച്ചപ്പോൾ). ഈ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലങ്ങളെല്ലാം ഇന്നലെ രാത്രി പലരുടെയും മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്നു.

ചരിത്രവിജയവും ധാർമ്മിക ഭൂമിശാസ്ത്രവും

സ്പെയിൻ കിരീടമുയർത്തിയത് ഗാസയിലെ വിശക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ വയറുനിറയ്ക്കുകയോ, തകർക്കപ്പെട്ട വീടുകൾ പുനർനിർമ്മിക്കുകയോ ചെയ്യില്ലെന്ന് ലോകത്തിനറിയാം. പ്രതീകങ്ങൾ ഒരിക്കലും യഥാർത്ഥ നീതിക്ക് പകരമാകില്ല. എന്നാൽ മനുഷ്യർ പ്രതീകങ്ങളിലൂടെയും കൂടിയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.

ഗാസ നമ്മളിലെ ധാർമ്മിക ഭൂമിശാസ്ത്രത്തെ മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ നിശബ്ദരായപ്പോൾ ശബ്ദിച്ച രാജ്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നമുക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നു. സ്പെയിനിന്റെ ചുവന്ന കുപ്പായം ഇന്നലെ ചുമന്നത് കേവലം ഒരു ഫുട്ബോൾ ടീമിന്റെ ഭാരമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നീതിപ്രേമികളുടെ ഐക്യദാർഢ്യത്തിന്റെ ഭാരം കൂടിയായിരുന്നു.

ലാമിൻ യമാലും സംഘവും ലോകകപ്പ് ട്രോഫി ഉയർത്തിയപ്പോൾ ലോകം ആഘോഷിച്ചത് ഫുട്ബോളിന്റെ ഭംഗി മാത്രമല്ല; മറിച്ച് ഗാസ നമ്മളെ ഫുട്ബോൾ പോലും കാണാൻ പഠിപ്പിച്ച ആ പുതിയ കണ്ണുകളിലൂടെയാണ്.