അധികാരത്തിന്റെ തിടുക്കമല്ല, നിയമവാഴ്ചയുടെ കരുത്താണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ
കേരള പി.എസ്.സി ചെയർമാനെയും അംഗങ്ങളെയും പുറത്താക്കണമെന്ന് രാഷ്ട്രപതിയോട് ശുപാർശ ചെയ്ത് സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ മുൻ ഗവർണർ രാജേന്ദ്ര അർലേക്കർ നടത്തിയ നീക്കം ഗൗരവമേറിയ ഭരണഘടനാ ചർച്ചകൾക്കാണ് വഴിതുറന്നിരിക്കുന്നത്. പി.എസ്.സിയിലെ ക്രമക്കേടുകൾ അന്വേഷിക്കപ്പെടണം; കുറ്റക്കാരുണ്ടെങ്കിൽ നിയമാനുസൃതമായി ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയും വേണം. എന്നാൽ, ഒരു ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനുള്ള ആവശ്യം അതിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ഉപാധിയായി മാറരുത്. ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരായ പോരാട്ടം നിയമവാഴ്ചയെ മറികടന്നാകരുത്. സംസ്ഥാന സർക്കാരിനെ ഭരണനിർവഹണത്തിൽ സഹായിക്കുകയും ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഗവർണറുടെ ഭരണഘടനാപരമായ ചുമതല. ആ പദവി രാഷ്ട്രീയ ഏറ്റുമുട്ടലുകളുടെ വേദിയല്ല. ഭരണഘടനയുടെ 317-ാം അനുച്ഛേദം സംസ്ഥാന പി.എസ്.സി ചെയർമാനെയും അംഗങ്ങളെയും നീക്കം ചെയ്യുന്നതിന് വ്യക്തമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ നിർദേശിക്കുന്നുണ്ട്. ദുഷ്പെരുമാറ്റം ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിർദിഷ്ട സാഹചര്യങ്ങളിൽ സുപ്രീംകോടതിയുടെ അന്വേഷണവും റിപ്പോർട്ടും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്. അതിനാൽ, ഗവർണറുടെ ശുപാർശ മാത്രം അന്തിമ തീരുമാനമായി കാണാനാവില്ല. അതിന്റെ നിയമപരമായ അടിത്തറയും തുടർനടപടികളും ഭരണഘടനയുടെ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് അനുസൃതമാണോ എന്നതാണ് നിർണായകം. ശുപാർശ നൽകിയതുകൊണ്ടുമാത്രം നടപടി ഭരണഘടനാവിരുദ്ധമാണെന്ന് വിധിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ, സ്ഥാനമൊഴിയുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ഇത്തരമൊരു ശുപാർശ നൽകാൻ ഇടയാക്കിയ സാഹചര്യങ്ങൾ ഗവർണർ പൊതുസമൂഹത്തോട് വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആസൂത്രണ ബോർഡ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അന്വേഷണം പുരോഗമിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, അന്വേഷണത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലുകളും ഉത്തരവാദിത്വ നിർണയവും പുറത്തുവരുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ഈ നീക്കം സ്വാഭാവികമായും ചോദ്യങ്ങളുയർത്തും. ആരോപണങ്ങളുടെ ഗൗരവം നടപടിക്രമങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ന്യായീകരണമല്ല. അതേസമയം, പി.എസ്.സിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് വീഴ്ചകളുണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവയെ രാഷ്ട്രീയ വിവാദങ്ങളുടെ മറവിൽ സംരക്ഷിക്കാനും പാടില്ല. അന്വേഷണത്തോട് സഹകരിക്കുന്നതിലും രേഖകൾ കൈമാറുന്നതിലും സ്ഥാപനം സ്വീകരിച്ച നിലപാടുകൾ നിയമപരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാകണം. ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കെതിരായ നടപടികൾ ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ള അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ടുകൾ പൂഴ്ത്തിവെച്ചെന്ന ആരോപണവും നിഷ്പക്ഷമായി പരിശോധിക്കണം. കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെടുന്നവർ ആരായാലും ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ കഴിയരുത്. ഇവിടെയാണ് സർക്കാരിന്റെയും പി.എസ്.സി നേതൃത്വത്തിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വം. ഗവർണറുടെ നടപടിയെച്ചൊല്ലിയുള്ള തർക്കത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് പി.എസ്.സിയിലെ ക്രമക്കേടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ അവഗണിച്ചാൽ അത് യുവജനങ്ങളോടുള്ള അനീതിയായിരിക്കും. വർഷങ്ങളോളം പഠിച്ചും പരീക്ഷകൾ എഴുതിയും സർക്കാർ ജോലിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് ഉദ്യോഗാർഥികളുടെ വിശ്വാസമാണ് പി.എസ്.സിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ മൂലധനം. ആ വിശ്വാസത്തിന് മങ്ങലേൽപ്പിക്കുന്ന ഓരോ ക്രമക്കേടും അവരുടെ അധ്വാനത്തോടും പ്രതീക്ഷകളോടുമുള്ള വെല്ലുവിളിയാണ്. കേന്ദ്രത്തിൽ ബി.ജെ.പി അധികാരത്തിലെത്തിയതിനുശേഷം പ്രതിപക്ഷം ഭരിക്കുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഗവർണർമാരും സർക്കാരുകളും തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഭരണഘടനാ പദവികളുടെ നിഷ്പക്ഷതയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. നിയമസഭ പാസാക്കുന്ന ബില്ലുകൾ, സർവകലാശാലാ ഭരണം, നിയമനങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കങ്ങൾ അതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. ഇത്തരം പശ്ചാത്തലത്തിൽ പി.എസ്.സി വിഷയത്തിലും രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുണ്ടെന്ന സംശയങ്ങൾ ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ, സംശയങ്ങളെ വസ്തുതകളായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനുപകരം നടപടികളുടെ നിയമസാധുതയും സാഹചര്യങ്ങളും തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പരിശോധിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. പി.എസ്.സിയിൽ തിരുത്തൽ അനിവാര്യമാണ്. അതിന്റെ പേരിൽ സ്ഥാപനത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം തകർക്കാനുള്ള നീക്കങ്ങൾക്കും വഴങ്ങാനാവില്ല. സുതാര്യമായ അന്വേഷണം, ഉത്തരവാദിത്വ നിർണയം, നിയമാനുസൃതമായ അച്ചടക്കനടപടികൾ, നിയമനപ്രക്രിയകളുടെ വിശ്വാസ്യത ഉറപ്പാക്കുന്ന പരിഷ്കാരങ്ങൾ-ഇവയിലൂടെയാണ് സ്ഥാപനത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത്. രാഷ്ട്രീയ താൽപര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രവണതയുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെയും ചെറുക്കണം. ഗവർണറും സർക്കാരും പി.എസ്.സി നേതൃത്വവും ഒരുപോലെ നിയമത്തിനും ഭരണഘടനയ്ക്കും വിധേയരാണ്. ഒരാളുടെ അധികാരം മറ്റൊരാളുടെ ഉത്തരവാദിത്വത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല. പി.എസ്.സിയെ ശുദ്ധീകരിക്കണം; പക്ഷേ അതിന്റെ പേരിൽ ഭരണഘടനയെ ദുർബലപ്പെടുത്തരുത്. ക്രമക്കേടുകൾക്ക് ശിക്ഷ ഉറപ്പാക്കണം; പക്ഷേ കുറ്റനിർണയം നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങളിലൂടെയായിരിക്കണം. പദവികൾ താൽക്കാലികമാണ്. അധികാരങ്ങൾ മാറിമറിയും. എന്നാൽ ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളും നിയമവാഴ്ചയിലുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസവുമാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നിലനിൽക്കുന്ന അടിത്തറ. ആ അടിത്തറ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോഴേ പി.എസ്.സിയിലും ഭരണസംവിധാനത്തിലും ജനവിശ്വാസം തിരിച്ചുപിടിക്കാനാകൂ.
