ഗുരുവായൂരിൽ സുരക്ഷയും ഭക്തരുടെ സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യവും ഒരുപോലെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം
വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും ആത്മീയ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും സംഗമഭൂമിയാണ് ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രം. ജാതിമത ഭേദങ്ങൾക്കപ്പുറം ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ആത്മീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ജീവിതത്തിൽ ഇടംപിടിച്ച ഈ പുണ്യസങ്കേതത്തിന്റെ പവിത്രതയും സമാധാനവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിൽ തർക്കമില്ല. എന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പവിത്രത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം ഭക്തരുടെയും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെയും സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അനാവശ്യ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള അധികാരമായി മാറരുത്. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് രാത്രി പന്ത്രണ്ടിനു ശേഷം ദർശനത്തിനെത്തുന്നവർക്കു മാത്രമായി പ്രവേശനം പരിമിതപ്പെടുത്താനുള്ള ദേവസ്വം തീരുമാനം ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഗൗരവമായ പുനഃപരിശോധന അർഹിക്കുന്നു.
ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ സുരക്ഷിതവും ശാന്തവുമാക്കി നിലനിർത്തേണ്ടത് ഭരണസമിതിയുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. രാത്രികാലങ്ങളിൽ അനാവശ്യമായ ആൾക്കൂട്ടവും ബഹളവും നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേക സുരക്ഷാ മേഖലാ പദവിയും ഹൈക്കോടതി നേരത്തേ നൽകിയ നിർദേശങ്ങളും ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. നടപ്പന്തലിൽ ഭക്തർക്ക് അസൗകര്യമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ അനുവദിക്കരുതെന്ന കോടതിയുടെ നിലപാടും പ്രസക്തമാണ്. എന്നാൽ സുരക്ഷയുടെ പേരിൽ ഏർപ്പെടുത്തുന്ന നിയന്ത്രണങ്ങൾ വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യവും കൃത്യമായ പരിധിയും ഉള്ളതായിരിക്കണം. നിയന്ത്രണം തന്നെ ലക്ഷ്യമായി മാറുമ്പോൾ അത് സുരക്ഷയല്ല, അധികാരപ്രയോഗമാണ്.
രാത്രി പന്ത്രണ്ടിനുശേഷം ക്ഷേത്രദർശനത്തിനെത്തുന്നവർക്കു മാത്രമേ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് പ്രവേശിക്കാനാകൂ എന്ന വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രായോഗികതയും ആവശ്യകതയും ദേവസ്വം വ്യക്തമാക്കണം. ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് എത്തുന്ന എല്ലാവരെയും അനാവശ്യക്കാരായി കാണാനാവില്ല. ദർശനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവർ, ബന്ധുക്കളെ അനുഗമിക്കുന്നവർ, പ്രായമായവർ, ഭിന്നശേഷിക്കാർ, കുട്ടികളുമായി എത്തുന്നവർ തുടങ്ങി പല സാഹചര്യങ്ങളിലുള്ളവരാണ് ഗുരുവായൂരിലെത്തുന്നത്. അവരുടെ ആവശ്യങ്ങളും പരിമിതികളും പരിഗണിക്കാതെ പൊതുവായ വിലക്കുകൾ ഏർപ്പെടുത്തുന്നത് ജനസൗഹൃദ ഭരണനിലപാടല്ല.
നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യവും പരിധിയും പൊതുജനങ്ങളെ വ്യക്തമായി ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. പ്രവേശനം തടയില്ലെന്ന വിശദീകരണം മാത്രം മതിയാകില്ല; അത് പ്രായോഗികമായി ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം. സുരക്ഷാ പരിശോധനയും തിരക്ക് നിയന്ത്രണവും ശാസ്ത്രീയമായി നടപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം ഭക്തർക്ക് സുഗമമായ സഞ്ചാരവും കാത്തിരിപ്പിനുള്ള സൗകര്യങ്ങളും ഉറപ്പാക്കണം. പ്രായമായവർക്കും ഭിന്നശേഷിക്കാർക്കും പ്രത്യേക പരിഗണന നൽകുന്നതും അനിവാര്യമാണ്. ഹൈക്കോടതി നിർദേശങ്ങളുടെ അന്തഃസത്തയും ഭക്തരുടെ ക്ഷേമത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടതെന്നതുതന്നെയാണ്.
ഗുരുവായൂർ ഒരു ആരാധനാലയം മാത്രമല്ല; കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക സ്വത്വത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. മതസൗഹാർദത്തിന്റെയും മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെയും സന്ദേശങ്ങൾ ഉയരുന്ന ഈ മണ്ണിൽ അനാവശ്യമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ തെറ്റായ സന്ദേശം നൽകും. മതത്തിന്റെയും ജാതിയുടെയും അതിർവരമ്പുകൾ മറികടന്ന് മനുഷ്യർ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും വിശ്വാസത്തോടെ ഇടപഴകുകയും ചെയ്യുന്ന സാമൂഹിക അന്തരീക്ഷം ശക്തിപ്പെടേണ്ട കാലമാണിത്. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ ‘മതമേതായാലും മനുഷ്യൻ നന്നായാൽ മതി’ എന്ന നവോഥാന സന്ദേശം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന കേരളത്തിൽ ആരാധനാലയങ്ങളുടെ മഹത്വം മനുഷ്യരോടുള്ള ആദരവിലൂടെയും സഹവർത്തിത്വത്തിലൂടെയുമാണ് കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കേണ്ടത്.
ഗുരുവായൂരിന്റെ മഹത്വം നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ കർശനതയിലല്ല, വിശ്വാസികളോടും പൊതുസമൂഹത്തോടും പുലർത്തുന്ന ആദരവിലാണ്. സുരക്ഷയും സ്വാതന്ത്ര്യവും പരസ്പരവിരുദ്ധങ്ങളല്ല. രണ്ടും ഒരുപോലെ ഉറപ്പാക്കാൻ വിവേകപൂർണവും ആനുപാതികവും ജനസൗഹൃദപരവുമായ നടപടികളാണ് വേണ്ടത്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പവിത്രത സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം; അതോടൊപ്പം അവിടെയെത്തുന്ന മനുഷ്യരുടെ അന്തസ്സും അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. ഭക്തരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാത്ത സുരക്ഷാസംവിധാനമാണ് ദേവസ്വത്തിൽനിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. പവിത്രതയുടെ പേരിൽ വിലക്കിന്റെ ചങ്ങലകളല്ല, വിശ്വാസത്തിന്റെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയും വാതിലുകളാണ് ഗുരുവായൂരിൽ തുറന്നിരിക്കേണ്ടത്.