എൽ.പി.എസ്.ടി നിയമനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സമരം പുതിയ പ്രതിഷേധരൂപങ്ങളിലേക്ക് കടന്നിട്ടും പരിഹാരമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയാത്തത് സർക്കാരിന്റെ ഭരണപരമായ വീഴ്ചയാണ്. സമരക്കാർ ഉന്നയിച്ച അഞ്ച് ആവശ്യങ്ങളിൽ നാലെണ്ണം പരിഹരിച്ചുവെന്നാണ് സർക്കാർ അവകാശപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ആ പരിഹാരം സമരനേതാക്കളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനോ സമരം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള സാഹചര്യമൊരുക്കാനോ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. സർക്കാർ അവകാശവാദവും സമരക്കാരുടെ നിലപാടും തമ്മിലുള്ള ഈ വൈരുധ്യം ഗൗരവത്തോടെ പരിശോധിക്കണം. ചർച്ചകളുടെ പേരിൽ പ്രശ്നം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതല്ല, വ്യക്തമായ തീരുമാനങ്ങളാണ് വേണ്ടത്. സമരനേതാവ് വളർമതി തല മുണ്ഡനം ചെയ്ത് പ്രതിഷേധിക്കേണ്ടിവന്ന സാഹചര്യം ഉദ്യോഗാർഥികൾ നേരിടുന്ന നിരാശയുടെ തീവ്രത വ്യക്തമാക്കുന്നു. വ്യക്തിപരമായ ത്യാഗങ്ങളിലേക്കും ആരോഗ്യത്തിന് ഭീഷണിയാകുന്ന സമരരീതികളിലേക്കും പ്രതിഷേധം നീളുന്നത് ആശങ്കാജനകമാണ്. എന്നാൽ ഇത്തരം പ്രതിഷേധങ്ങളെ വൈകാരിക പ്രകടനങ്ങളായി മാത്രം ചിത്രീകരിച്ച് അടിസ്ഥാനപ്രശ്നത്തിൽനിന്ന് സർക്കാരിന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ല. സമരം ഇത്രത്തോളം നീളാനിടയായ സാഹചര്യത്തിന് ഭരണകൂടത്തിനും ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ട്. റാങ്ക് പട്ടികയിൽ ഇടംനേടിയ ഉദ്യോഗാർഥികൾക്ക് നിയമാനുസൃതമായ ഒഴിവുകളിൽ നിയമനം ലഭിക്കണമെന്ന ആവശ്യം ന്യായമായ പരിശോധന അർഹിക്കുന്നു. അധ്യാപക-വിദ്യാർഥി അനുപാതം 1:30ൽനിന്ന് 1:25 ആയി കുറയ്ക്കുക, അതുവഴി പുതിയ തസ്തികകൾ സൃഷ്ടിക്കുക തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങളിലും സർക്കാർ വ്യക്തമായ നിലപാട് അറിയിക്കണം. സാമ്പത്തിക ബാധ്യത ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പുതിയ തസ്തികകൾ മാറ്റിവയ്ക്കാമെങ്കിലും നിലവിലുള്ള ഒഴിവുകൾ നികത്തുന്നതിന് എന്താണ് തടസ്സമെന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടി നൽകേണ്ടതുണ്ട്. നിയമന നടപടികളിലെ കാലതാമസം ഉദ്യോഗാർഥികളുടെ ഭാവിയെ മാത്രമല്ല, പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരത്തെയും ബാധിക്കും. ധനവകുപ്പും വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പും തമ്മിലുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഉദ്യോഗാർഥികളുടെ തലയിൽ കെട്ടിവയ്ക്കാനാവില്ല. വകുപ്പുകൾ തമ്മിൽ ഏകോപനമുണ്ടാക്കി തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഇടപെടൽ അനിവാര്യമായ ഘട്ടമാണിത്. എത്ര ഒഴിവുകളുണ്ട്, എത്ര നിയമനങ്ങൾ നടത്താനാകും, പുതിയ തസ്തികകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ എന്താണ് തടസ്സം, സർക്കാർ പരിഹരിച്ചുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ആവശ്യങ്ങൾ ഏതെല്ലാമാണ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ സുതാര്യമായ വിശദീകരണം നൽകണം. ഉറപ്പുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിനുപകരം അവ നടപ്പാക്കാനുള്ള സമയബന്ധിതമായ നടപടികളാണ് വേണ്ടത്. സമരം ശക്തമാകുമ്പോൾ അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം സമരക്കാരിൽ മാത്രം ചുമത്തുന്നത് ജനാധിപത്യപരമായ സമീപനമല്ല. പ്രതിഷേധിക്കാനുള്ള അവകാശം അംഗീകരിക്കുന്നതിനൊപ്പം ഉയരുന്ന പരാതികൾക്ക് പരിഹാരം കാണാനും സർക്കാരിന് ബാധ്യതയുണ്ട്. ഉദ്യോഗാർഥികളെ കൂടുതൽ കടുത്ത സമരമുറകളിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കണം. നിയമനപ്രശ്നം അനിശ്ചിതമായി നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത് ഭരണപരമായ നിസ്സംഗതയായി മാത്രമേ വിലയിരുത്താനാകൂ. ചർച്ചയും ഉറപ്പും മതിയാക്കി സർക്കാർ തീരുമാനമെടുക്കണം. നിയമനത്തിൽ വ്യക്തത വരുത്തി സമരം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽനിന്ന് സർക്കാരിന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ല.
1
