ആരോപണങ്ങൾക്കപ്പുറം തെളിവുകളുടെ രാഷ്ട്രീയംനീതി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിഴലിലാകരുത്; കുറ്റമുണ്ടെങ്കിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം, ഇല്ലെങ്കിൽ സംശയങ്ങൾ അവസാനിക്കണം

ചരിത്രം വീണ്ടും കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവാതിൽക്കൽ മുട്ടുകയാണ്. ഒരിക്കൽ പിണറായി വിജയനെ പിന്തുടർന്ന ലാവലിൻ വിവാദത്തിന്റെ ഓർമകളിലേക്ക് ഇപ്പോൾ മാസപ്പടി കേസ് വീണ്ടും മലയാളിയെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. സി.എം.ആർ.എൽ-എക്സാലോജിക് ഇടപാടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസിൽ പിണറായി വിജയൻ, മകൾ വീണ വിജയൻ, പി.എ. മുഹമ്മദ് റിയാസ് എന്നിവർക്കെതിരെ അഴിമതി നിരോധന നിയമപ്രകാരം എഫ്.ഐ.ആർ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാൻ ഹൈക്കോടതി നിർദേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്. പ്രാഥമിക അന്വേഷണത്തിനായി പ്രത്യേക അന്വേഷണസംഘത്തെ നിയോഗിച്ച സർക്കാർ നടപടി കോടതി റദ്ദാക്കിയതോടെ രാഷ്ട്രീയ വിവാദം പുതിയ ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ ഓർക്കേണ്ടത് ഒരു കാര്യം മാത്രം: എഫ്.ഐ.ആർ കുറ്റപത്രമല്ല; ആരോപണം കുറ്റസ്ഥാപനവുമല്ല. അതേസമയം, ആരോപണങ്ങളെ അന്വേഷിക്കാതിരിക്കാനുള്ള ന്യായീകരണവുമല്ല. ലാവലിൻ മുതൽ സി.എം.ആർ.എൽ-എക്സാലോജിക് സാമ്പത്തീക ഇടപാട് കേസ് വരെ പിണറായി വിജയന്റെ രാഷ്ട്രീയജീവിതത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള വിവാദങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്തമായ സാഹചര്യങ്ങളും നിയമപരമായ വഴിത്തിരിവുകളുമുണ്ട്. ലാവലിൻ കേസിൽ വൈദ്യുതി മന്ത്രിയായിരുന്ന കാലത്തെ കരാർ ഇടപാടുകളെച്ചൊല്ലിയാണ് ആരോപണങ്ങൾ ഉയർന്നത്. മാസപ്പടി കേസിൽ സി.എം.ആർ.എൽ കമ്പനിയും വീണ വിജയന്റെ എക്സാലോജിക് സ്ഥാപനവും തമ്മിലുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളാണ് അന്വേഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. സേവനം നൽകാതെയാണ് പണം കൈപ്പറ്റിയതെന്നും അതിനു പിന്നിൽ അനധികൃത സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളുണ്ടെന്നുമാണ് അന്വേഷണ ഏജൻസികളുടെ ആരോപണം. ഈ ആരോപണങ്ങൾ ബന്ധപ്പെട്ടവർ നിഷേധിക്കുകയും രാഷ്ട്രീയപ്രേരിതമായ വേട്ടയാടലാണെന്ന് സി.പി.എം വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ആരോപണങ്ങളുടെ ഗൗരവം നിർണയിക്കേണ്ടത് രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗങ്ങളല്ല; തെളിവുകളും നിയമപരമായ പരിശോധനയുമാണ്. പത്തുവർഷം കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന പിണറായി വിജയൻ ഇന്ന് പ്രതിപക്ഷ നേതാവാണ്. ഭരണത്തിലും പ്രതിപക്ഷത്തും നിർണായക സ്ഥാനം വഹിച്ച ഒരു നേതാവിനെതിരായ അന്വേഷണം സ്വാഭാവികമായും വലിയ പൊതുതാൽപര്യമുള്ള വിഷയമാണ്. അധികാരത്തിലിരിക്കുമ്പോഴും അധികാരത്തിനു പുറത്തായിരിക്കുമ്പോഴും ഒരേ നിയമമാണ് എല്ലാവർക്കും ബാധകമാകേണ്ടത്. രാഷ്ട്രീയ പദവിയോ ബന്ധങ്ങളോ ഒരാൾക്ക് നിയമപരിരക്ഷയുടെ പ്രത്യേക കവചമാകരുത്. അതുപോലെതന്നെ, രാഷ്ട്രീയ എതിരാളിയാണെന്ന കാരണത്താൽ ഒരാളെ കുറ്റവാളിയായി ചിത്രീകരിക്കാനും പാടില്ല. നിയമത്തിനു മുന്നിലെ സമത്വം എന്നത് അധികാരമുള്ളവരെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതു മാത്രമല്ല; ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നവർക്കു നീതിയുക്തമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കുന്നതും കൂടിയാണ്. ലഭിച്ച വിവരങ്ങളിൽ പരിഗണിക്കേണ്ടതായ കുറ്റസൂചനകളുണ്ടെങ്കിൽ, അവയെ നിയമാനുസൃതമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാതെ പ്രാഥമിക അന്വേഷണത്തിന്റെ പേരിൽ നടപടികൾ നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാനാകുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിനാണ് കോടതി മറുപടി നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ഈ ഉത്തരവ് ആരോപണങ്ങൾ തെളിഞ്ഞുവെന്ന പ്രഖ്യാപനമല്ല. മറിച്ച്, നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്ന അന്വേഷണനടപടികൾ സ്വീകരിക്കണമെന്ന നിർദേശമാണ്. അതിനാൽ കോടതി ഉത്തരവിനെ രാഷ്ട്രീയ വിജയമായോ പരാജയമായോ മാത്രം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് നീതിന്യായപ്രക്രിയയുടെ യഥാർഥ പ്രാധാന്യം കുറച്ചുകാണലാകും. ഇവിടെ കേന്ദ്ര അന്വേഷണ ഏജൻസികളുടെ വിശ്വാസ്യതയും നിർണായകമാണ്. പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കൾക്കും രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾക്കും എതിരായ അന്വേഷണങ്ങളിൽ കേന്ദ്ര ഏജൻസികൾ ഇരട്ടത്താപ്പ് കാണിക്കുന്നുവെന്ന വിമർശനം രാജ്യത്ത് പല ഘട്ടങ്ങളിലും ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ വിമർശനങ്ങളെല്ലാം ശരിയാണെന്നു മുൻകൂട്ടി വിധിക്കാനാവില്ല. തെളിവുണ്ടെന്ന് ആവർത്തിച്ചുപറയുന്നതിനു പകരം, നിയമപരമായി വെളിപ്പെടുത്താവുന്ന തെളിവുകൾ കോടതിയുടെ പരിശോധനയ്ക്കു വിധേയമാക്കുകയും അന്വേഷണത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടവും നിയമാനുസൃതമായി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുകയും വേണം. അന്വേഷണം രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശം നൽകാനുള്ള ഉപാധിയല്ല; സത്യം കണ്ടെത്താനുള്ള നിയമപരമായ മാർഗമാണ്. സി.എം.ആർ.എൽ-എക്സാലോജിക് കേസിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന രേഖകളും സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളും സാക്ഷിമൊഴികളും എന്താണ് തെളിയിക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഇനി പ്രധാനം. രേഖകളിൽ പേരുണ്ടെന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം കുറ്റം തെളിയില്ല. അതേസമയം, പേരുള്ളവർ രാഷ്ട്രീയപ്രേരിത വേട്ടയാടലെന്ന വാദമുയർത്തിയതുകൊണ്ടു മാത്രം ആരോപണങ്ങൾ അപ്രസക്തമാകുകയുമില്ല. ഓരോ ഇടപാടിന്റെയും സ്വഭാവം, പണം കൈമാറിയതിന്റെ കാരണം, നൽകിയതായി പറയുന്ന സേവനങ്ങളുടെ യാഥാർഥ്യം, ബന്ധപ്പെട്ട വ്യക്തികളുടെ പങ്ക് എന്നിവ വസ്തുനിഷ്ഠമായി പരിശോധിക്കണം. ആരോപണം ഉന്നയിക്കുന്നവർക്കും അതിനെ നിഷേധിക്കുന്നവർക്കും തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മറുപടി പറയേണ്ടിവരും. ഇതിൽ മറ്റൊരു പ്രധാന വശവുമുണ്ട്. പുറത്തുവന്ന വിവരങ്ങൾ ഭരണപക്ഷത്തെയും പ്രതിപക്ഷത്തെയും രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടെ പേരുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെങ്കിൽ, അന്വേഷണം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നുവെന്ന സംശയത്തിനും മറുപടി വേണം. രേഖകളിൽ പേരുള്ള എല്ലാവരെയും ഒരേ മാനദണ്ഡത്തിൽ പരിശോധിക്കണം. രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യത്തിനനുസരിച്ച് ഒരാളുടെ പേര് ഗൗരവമായി കാണുകയും മറ്റൊരാളുടേത് അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമീപനം അന്വേഷണത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത തകർക്കും. അതിനാൽ കേസിൽ സത്യാവസ്ഥ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നതിനൊപ്പം, അന്വേഷണത്തിന്റെ നിഷ്പക്ഷതയും ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ലാവലിൻ കേസിന്റെ ദീർഘമായ നിയമചരിത്രം മറ്റൊരു പാഠവും നൽകുന്നു. വർഷങ്ങളോളം നീളുന്ന നടപടികളും ആവർത്തിക്കുന്ന ആരോപണങ്ങളും പൊതുസമൂഹത്തിൽ സംശയങ്ങൾ നിലനിർത്താം. എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയമായി ആവർത്തിക്കുന്ന ആരോപണങ്ങളോ നിയമനടപടികളിലെ സാങ്കേതിക ഘട്ടങ്ങളോ മാത്രം അന്തിമസത്യത്തിന്റെ പകരമാകില്ല. കേസിന്റെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും കോടതികൾ രേഖപ്പെടുത്തിയ കണ്ടെത്തലുകളും ഉത്തരവുകളും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കണം. ഒരു കേസിലെ നിയമപരമായ പരിണതഫലം മറ്റൊരു കേസിന്റെ കുറ്റനിർണയത്തിനുള്ള മാനദണ്ഡമാക്കാനും കഴിയില്ല. ലാവലിൻ കേസിന്റെ ചരിത്രം ഇപ്പോഴത്തെ കേസിൽ പിണറായി വിജയൻ കുറ്റക്കാരനാണെന്നോ നിരപരാധിയാണെന്നോ സ്വയം തെളിയിക്കുന്നില്ല. പിണറായി വിജയനോ വീണ വിജയനോ മുഹമ്മദ് റിയാസോ മറ്റേതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ നേതാവോ കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും കുറ്റം കോടതിയിൽ തെളിയിക്കപ്പെടുന്ന പക്ഷം ശിക്ഷ ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം. കുറ്റം തെളിയിക്കാനാവുന്നില്ലെങ്കിൽ ആരോപണങ്ങളുടെ പേരിൽ ഒരാളെ അനന്തമായി സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിർത്തുന്നതും നീതിയല്ല. ലാവലിൻ മുതൽ മാസപ്പടി വരെ കേരളം ചോദിക്കുന്നത് ഒരേയൊരു ചോദ്യമാണ്: ആരോപണങ്ങളുടെ പുകമറയ്ക്കപ്പുറം സത്യം എവിടെ ?