ചരിത്രത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും സമൂഹത്തെ മാറ്റിമറിച്ച പ്രക്ഷോഭങ്ങളും പോരാട്ടങ്ങളും കൂട്ടായ്മകളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. കാലത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അവ രൂപം മാറിയെങ്കിലും അവയുടെ ലക്ഷ്യം ഒന്നായിരുന്നു – അധികാരത്തോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുക, അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തുക, മാറ്റത്തിനായി ജനങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കുക. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടായ ഇത്തരം മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ അനുരണനങ്ങൾ മനുഷ്യസമൂഹം എന്നും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ അതേ ചരിത്രത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായം എഴുതാനുള്ള അവസരമാണ് ഇന്ത്യയിലെ Gen Z തലമുറയുടെ മുന്നിലെത്തിയിരിക്കുന്നത്. സുപ്രീംകോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റിസ് നടത്തിയ ഒരു വിവാദ പരാമർശത്തിൽ നിന്നാണ് ‘കോക്രോച്ച് ജനതാ പാർട്ടി’ എന്ന നവമാധ്യമ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക കൂട്ടായ്മ ദേശീയ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത്. എന്നാൽ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അത് വെറും സോഷ്യൽ മീഡിയ ട്രെൻഡായി ഒതുങ്ങിയില്ല. രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് തൊഴിലില്ലായ്മയിലും പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകളിലും അവസര നിഷേധങ്ങളിലും ജീവിതച്ചെലവിന്റെ വർധനവിലും മനംമടുത്ത യുവജനങ്ങളുടെ അമർഷത്തിന്റെയും നിരാശയുടെയും പ്രതീകമായി അത് മാറി.
രാജ്യത്തെ യുവത്വം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധികളിൽ ഒന്നാണ് അനിശ്ചിതത്വം. പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയാലും തൊഴിൽ ഉറപ്പില്ല. മത്സരപരീക്ഷകൾ എഴുതിയാലും സുതാര്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള സംശയങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു. വർഷങ്ങളോളം അധ്വാനിച്ചിട്ടും നിയമനങ്ങൾ വൈകുന്നു. സ്വപ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഫയലുകളിലും കോടതിമുറികളിലും കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ഈ യാഥാർഥ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ വളർന്ന ഒരു തലമുറയുടെ പ്രതിഷേധമാണ് ഇപ്പോൾ പുതിയ രൂപത്തിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത്.
ഡൽഹിയിലെ ജന്തർ മന്തറിൽ നീറ്റ് പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ വീഴ്ചകൾക്കുമെതിരെ നടന്ന പ്രതിഷേധം ഈ വികാരത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷ ഉദാഹരണമായിരുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ അനേകം ജനകീയ സമരങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ജന്തർ മന്തർ മറ്റൊരു തലമുറയുടെ ശബ്ദത്തിനും വേദിയായി. അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നത് വെറും ഒരു കൂട്ടം ആളുകളായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് അവഗണനയുടെ മുറിവുകളും നിരാശയുടെ ഭാരവും വഹിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് മനസ്സുകളുടെ പ്രതിനിധികളായിരുന്നു. ജനാധിപത്യത്തിൽ പ്രതിഷേധം ഒരു കുറ്റമല്ല. മറിച്ച് അത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ജീവശ്വാസമാണ്. അധികാരത്തിലുള്ളവർ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാകാത്തപ്പോൾ തെരുവുകൾ സംസാരിക്കും.
സ്ഥാപനങ്ങൾ മറുപടി നൽകാത്തപ്പോൾ പുതിയ വേദികൾ രൂപപ്പെടും. അതാണ് ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ ഡിജിറ്റൽ കാലത്ത് ആ വേദി സമൂഹമാധ്യമങ്ങളായിരിക്കാം, നാളെയത് ജനകീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളായും മാറാം. കോക്രോച്ച് ജനതാ പാർട്ടിയെ ചിലർ പരിഹസിച്ചേക്കാം. അതിനെ ഒരു താൽക്കാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്രതിഭാസമായി തള്ളിക്കളയാനും ശ്രമിക്കാം. എന്നാൽ അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള വികാരങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നത് അപകടകരമാണ്. കാരണം ഒരു സമൂഹത്തിലെ യുവത്വം ഒരുമിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അത് വെറും ഓൺലൈൻ സംഭാഷണമായി മാത്രം തുടരണമെന്നില്ല. ചരിത്രത്തിലെ പല വലിയ മാറ്റങ്ങളും ആദ്യം ചെറുതും നിസ്സാരവുമെന്നു കരുതപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതേസമയം, പ്രതിഷേധം മാത്രം മതിയാകില്ല എന്നതും സത്യമാണ്. മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കാൻ വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യങ്ങളും നയപരമായ ആവശ്യങ്ങളും ദീർഘകാല കാഴ്ചപ്പാടും ആവശ്യമാണ്. വികാരത്തെ പ്രവർത്തനമാക്കി മാറ്റാനും അമർഷത്തെ ആശയങ്ങളാക്കി മാറ്റാനും യുവത്വത്തിന് കഴിയണം. അതാണ് ഏത് പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെയും യഥാർഥ പരീക്ഷ. ഇന്ത്യയുടെ ഭാവി നിർണയിക്കുന്നത് ഇന്നത്തെ യുവജനങ്ങളാണ്. അവർക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാൻ ഭരണകൂടങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും സ്ഥാപനങ്ങളും തയ്യാറാകണം. കാരണം അവരെ നിശ്ശബ്ദരാക്കാൻ ശ്രമിക്കാം, അവരെ പരിഹസിക്കാം, അവരെ അവഗണിക്കാം. പക്ഷേ അവരുടെ ചോദ്യങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാനാവില്ല. അവർ സംസാരിച്ചാൽ ഈ രാജ്യം കേൾക്കും. അവർ സംഘടിതരായാൽ രാഷ്ട്രീയം ശ്രദ്ധിക്കും. അവർ മുന്നോട്ട് നടന്നാൽ ചരിത്രം വഴിമാറും. അതാണ് ഓരോ തലമുറയും കാലത്തോട് പറയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സന്ദേശം.