ചോദ്യങ്ങളെ ഭയക്കുന്നവർ ജനാധിപത്യത്തെ ഭയക്കുന്നു

വിഷം വിതയ്ക്കുന്ന വാക്കുകൾക്കെതിരെ നിയമവും സമൂഹവും ഉണരേണ്ട സമയം

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി ചോദ്യങ്ങളാണ്. അധികാരത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശമാണ് ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന്റെ ജീവശ്വാസം. ഭരണകൂടത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ വിമർശിക്കാനും, അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താനും, അവകാശങ്ങൾക്കായി തെരുവിലിറങ്ങാനും ഓരോ പൗരനും ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന അവകാശങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ ചോദ്യങ്ങളെയും പ്രതിഷേധങ്ങളെയും ഭയത്തോടെ കാണുന്ന രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരം വളരുന്നത് ഒരു രാജ്യത്തിനും ശുഭസൂചനയല്ല. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകാലമായി ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഉയർന്നുവന്ന നിരവധി പ്രതിഷേധങ്ങൾ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു: ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തെ ദീർഘകാലം അടിച്ചമർത്താനാകില്ല. എഴുത്തുകാരും സാമൂഹിക പ്രവർത്തകരും സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകരും വിദ്യാർഥികളും യുവജനങ്ങളും ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ താൽക്കാലികമായി വിജയിച്ചാലും, ചരിത്രത്തിൽ അത് പരാജയപ്പെട്ടിട്ടേയുള്ളൂ. രാജ്യതലസ്ഥാനത്ത് വിദ്യാർഥികൾ നടത്തിയ നീറ്റ്, പരീക്ഷാ ക്രമക്കേടുകൾക്കെതിരായ പ്രതിഷേധവും ഇതിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ഉദാഹരണമാണ്. കേവലം ഒരു വിദ്യാർഥി പ്രക്ഷോഭമായി അവഗണിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഈ സമരം, ഒടുവിൽ രാജ്യവ്യാപകമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട വിഷയമായി മാറി. പരീക്ഷാ സംവിധാനത്തിലെ വീഴ്ചകളും ഉത്തരവാദിത്തവും സംബന്ധിച്ച് ശക്തമായ ചോദ്യങ്ങളാണ് യുവത്വം ഉയർത്തിയത്. സമാധാനപരമായ ജനാധിപത്യ സമരങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അധികാര സംവിധാനങ്ങൾ ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ പ്രതികരിക്കേണ്ടിവരുന്നുവെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ സംഭവവികാസങ്ങൾ നൽകുന്നത്. എന്നാൽ, ജനാധിപത്യപരമായ പ്രതിഷേധങ്ങളെ നേരിടാൻ ചിലർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഭാഷയും സമീപനവും അതീവ അപകടകരമാണ്. അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളെ നേരിടാൻ ആശയങ്ങളല്ല, വിദ്വേഷവും ഭീഷണിയും ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രവണത സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറയെ തന്നെ ബാധിക്കും. സമരം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള പ്രസ്താവനകൾ ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല; അത് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സ്ത്രീകളോടുള്ള സമീപനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഗുരുതരമായ വിഷയമാണ്. സ്ത്രീകൾ അവകാശങ്ങൾക്കായി തെരുവിലിറങ്ങുമ്പോൾ അവരെ അപമാനിക്കുന്നതും അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിനും അംഗീകരിക്കാനാകില്ല. വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിൽ സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുകയോ, ഒരു വിഭാഗത്തിനെതിരെ വിദ്വേഷം വളർത്തുകയോ, അക്രമത്തിന് പ്രേരണ നൽകുന്ന ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് നിയമത്തിന്റെ പരിധിക്കുള്ളിൽ പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ട വിഷയങ്ങളാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്തവും ഉണ്ടെന്ന് ഓരോ പൗരനും ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇത്തരം പ്രസ്താവനകൾക്കെതിരെ രാഷ്ട്രീയ ഭേദമന്യേ സമൂഹം പ്രതികരിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കും സുരക്ഷയ്ക്കുമായി നിലകൊള്ളുന്നവർ മൗനം പാലിക്കുന്നത് കൂടുതൽ നിരാശാജനകമാണ്. സ്ത്രീശക്തിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നവർ, സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുന്ന ഏത് ശബ്ദത്തിനെതിരെയും വ്യക്തമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കേണ്ടത് കാലത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്. വിദ്വേഷ പ്രസംഗങ്ങളും സാമൂഹിക വിഭജനത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്ന ആശയങ്ങളും സാധാരണവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് വലിയ ഭീഷണിയാണ്. ഇന്ന് ഒരു വിഭാഗത്തെ ലക്ഷ്യമിടുന്ന വാക്കുകൾ നാളെ മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിനെതിരെയും ഉപയോഗിക്കപ്പെടാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത്തരം പ്രവണതകളെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ശക്തമായി ചെറുക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. നിയമ സംവിധാനങ്ങളും ഭരണകൂടങ്ങളും ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ പക്ഷപാതരഹിതവും കർശനവുമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കണം. വ്യക്തിയുടെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടോ സംഘടനാ ബന്ധമോ നോക്കാതെ, നിയമലംഘനങ്ങൾക്കെതിരെ നടപടി ഉണ്ടാകണം. നിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണെന്ന വിശ്വാസമാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ. കേരളം പോലെയുള്ള സാമൂഹിക ബോധമുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിൽ വിദ്വേഷത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വളരാതിരിക്കാൻ ജാഗ്രത അനിവാര്യമാണ്. അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനൊപ്പം, മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശങ്ങളും മാന്യതയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും ഓരോരുത്തർക്കുമുണ്ട്. ചരിത്രം തെളിയിച്ച ഒരു സത്യമുണ്ട്- ചോദ്യങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിച്ച അധികാരങ്ങൾ ഒടുവിൽ ജനങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തന്നെ ഉത്തരം പറയേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ജനാധിപത്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്ന വിദ്വേഷ ഭാഷകൾക്കെതിരെ സമൂഹത്തിന്റെ ജാഗ്രതയും നിയമത്തിന്റെ ശക്തിയും ഒരുപോലെ പ്രവർത്തിക്കേണ്ട കാലമാണിത്. വാക്കുകൾക്ക് ശക്തിയുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ഉത്തരവാദിത്തവും വേണം. സമൂഹത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളാണ് നാടിന് ആവശ്യം; മനുഷ്യരെ തമ്മിൽ അകറ്റുന്ന വിഷവാക്കുകളല്ല. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണം ഓരോ പൗരന്റെയും കടമയാണ്. വിദ്വേഷത്തിനെതിരെ നിലകൊള്ളുക എന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ നിലപാട് മാത്രമല്ല, ഒരു മാനുഷിക ഉത്തരവാദിത്തം കൂടിയാണ്.