ലോക്ഭവൻ അതിരുവിടുമ്പോൾ മൗനം പാലിക്കുന്ന സർക്കാർ

കേരളത്തിലെ ഗവർണർ-സർക്കാർ പോരിന് പുതിയൊരു അധ്യായം കൂടി തുറന്നിരിക്കുകയാണ്. കാലടി ശ്രീശങ്കരാചാര്യ സംസ്കൃത സർവകലാശാലയിലെ വൈസ് ചാൻസലർ ഡോ. സിസാ തോമസിനെതിരായ എസ്.എഫ്.ഐ പ്രതിഷേധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സംസ്ഥാന പൊലീസ് മേധാവിയെ നേരിട്ട് ലോക്ഭവനിലേക്ക് വിളിച്ചുവരുത്തിയ ഗവർണറുടെ നടപടി കേവലം ഒരു ഭരണപരമായ ഇടപെടലായി കാണാനാകില്ല. സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭരണഘടനാപരമായ അധികാരപരിധി, ഫെഡറൽ തത്വങ്ങൾ, ജനാധിപത്യ മര്യാദകൾ എന്നിവ സംബന്ധിച്ച് ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യങ്ങളാണ് ഈ നടപടി ഉയർത്തുന്നത്. നിയമവും ക്രമസമാധാനവും സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വ മേഖലയാണ്. പൊലീസ് സംവിധാനത്തിന്റെ ഭരണപരമായ നിയന്ത്രണം സംസ്ഥാന സർക്കാരിനാണ്. സർവകലാശാലയുടെ ചാൻസലർ എന്ന നിലയിൽ ഗവർണർക്ക് സർവകലാശാലയിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങളിൽ ആശങ്ക രേഖപ്പെടുത്താനും റിപ്പോർട്ട് തേടാനും നടപടിക്ക് ആവശ്യപ്പെടാനും അവകാശമുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അതിന്റെ പേരിൽ സംസ്ഥാന പൊലീസ് മേധാവിയെ നേരിട്ട് വിളിച്ചുവരുത്തി നിർദേശങ്ങൾ നൽകുന്ന രീതി അധികാരപരിധിയുടെ അതിർവരമ്പുകളെക്കുറിച്ച് ആശങ്ക ഉയർത്തുന്നതാണ്. ഗവർണർ ഭരണഘടനയുടെ കാവൽക്കാരനാകണം; മറ്റൊരു ഭരണകേന്ദ്രത്തിന്റെ തലവനാകരുത്. ജനങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുത്ത സർക്കാരിനും നിയമപരമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ട അധികാര സംവിധാനങ്ങൾക്കും മുകളിലൂടെ ഒരു സമാന്തര അധികാരകേന്ദ്രം രൂപപ്പെടുന്ന പ്രതീതി പോലും ജനാധിപത്യത്തിന് ആശ്വാസകരമല്ല. ഇവിടെ മറ്റൊരു ചോദ്യം കൂടി ഉയരുന്നു-ഗവർണറുടെ നടപടിക്കെതിരെ സംസ്ഥാന സർക്കാർ എന്തുകൊണ്ട് ശക്തമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കുന്നില്ല? ഭരണഘടനാപരമായ അധികാരപരിധിയെ സംബന്ധിച്ച് സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിയമപരമായും രാഷ്ട്രീയമായും വ്യക്തമാക്കേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനുണ്ട്. മൗനം പാലിക്കുന്നത് ഒരർഥത്തിൽ ഇത്തരം ഇടപെടലുകൾക്ക് മൗനാനുമതി നൽകുന്നതിന് തുല്യമാകും. കേരളം മുൻപും ഗവർണർ–സർക്കാർ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. സർവകലാശാലകളിലെ വി.സി നിയമനം മുതൽ സിൻഡിക്കേറ്റ് നിയമനം വരെയുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ രാജ്ഭവനും സർക്കാരും തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ പലപ്പോഴും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോ പുതിയ സംഭവവും മുൻകാല ഏറ്റുമുട്ടലുകളുടെ തുടർച്ചയായി മാത്രം കാണുന്നത് അപകടകരമാണ്. ഇന്ന് പൊലീസ് മേധാവിയെ വിളിച്ചുവരുത്തുന്ന സാഹചര്യമാണെങ്കിൽ നാളെ ഭരണത്തിന്റെ മറ്റേതെങ്കിലും മേഖലയിലേക്ക് സമാനമായ ഇടപെടലുകൾ വ്യാപിക്കുമോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ഗവർണറുടെ ഭരണഘടനാപരമായ പദവി ഉയർന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആ പദവിയുടെ മാന്യത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വവും അത്രത്തോളം വലുതാണ്. കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നുള്ള നിയമനത്തിലൂടെ സ്ഥാനത്തെത്തുന്ന ഗവർണർ സംസ്ഥാനത്തെ ജനങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുത്ത സർക്കാരിന്റെ ജനാധിപത്യ അധികാരത്തെ മറികടക്കുന്ന രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, ഗവർണറുടെ ഓരോ നടപടിയെയും രാഷ്ട്രീയ ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ ഭാഷയിൽ മാത്രം നേരിടുന്നതും ശരിയായ പരിഹാരമല്ല. ഇന്ത്യയുടെ ഫെഡറൽ സംവിധാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനതത്വം അധികാരങ്ങളുടെ സന്തുലിതമായ വിന്യാസമാണ്. കേന്ദ്രത്തിനും സംസ്ഥാനത്തിനും ഭരണഘടന നിർവചിച്ചിട്ടുള്ള ചുമതലകളുണ്ട്. ഈ അതിരുകൾ പരസ്പര ബഹുമാനത്തോടെ പാലിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ഫെഡറലിസം ശക്തിപ്പെടുന്നത്. ഭരണഘടനാപദവികൾ രാഷ്ട്രീയ അധികാരത്തിന്റെ ബദൽ കേന്ദ്രങ്ങളായി മാറുമ്പോൾ അതിന്റെ ആഘാതം ഒരു സർക്കാരിലോ ഒരു പാർട്ടിയിലോ ഒതുങ്ങില്ല; ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കാണ് അത് പടരുക. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവത്തിൽ സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ പ്രതികരണം നിർണായകമാണ്. അലങ്കാരഭാഷയിലുള്ള പ്രതിഷേധമോ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനകളോ മാത്രം പോരാ. ഗവർണറുടെ അധികാരപരിധി എവിടെ അവസാനിക്കുന്നു, സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം എവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു എന്നത് വ്യക്തമായി പറയാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആർജവം സർക്കാർ കാണിക്കണം. ആവശ്യമെങ്കിൽ ഭരണഘടനാപരമായ മാർഗങ്ങളിലൂടെ തന്നെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കണം. അതേസമയം, സർവകലാശാലയിൽ നടന്ന പ്രതിഷേധവും ന്യായീകരിക്കാനാകില്ല. അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും പ്രതിഷേധത്തിനും ജനാധിപത്യത്തിൽ സ്ഥാനമുണ്ട്. എന്നാൽ വ്യക്തിയെ അപമാനിക്കുന്നതോ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നതോ അക്രമത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതോ ആയ പ്രതിഷേധരീതികൾ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തിയല്ല, ദൗർബല്യമാണ്. നിയമലംഘനം നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നിയമാനുസൃത നടപടി സ്വീകരിക്കണം. അതിനായി ഗവർണർ സംസ്ഥാന പൊലീസ് സംവിധാനത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടക്കാരനായി മാറേണ്ടതില്ല. ജനാധിപത്യത്തിൽ ആരും നിയമത്തിന് മുകളിലല്ല-ഗവർണറും സർക്കാരും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളും സർവകലാശാലാ സംഘടനകളും ഉൾപ്പെടെ. അധികാരത്തിന്റെ ഓരോ കൈയും അതിന്റെ പരിധിയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഭരണഘടന സുരക്ഷിതമാകുന്നത്.
ഇന്ന് ഗവർണറുടെ ഇടപെടലിനെതിരെ സർക്കാർ മൗനം പാലിച്ചാൽ, നാളെ അതേ മൗനം ഭരണഘടനാപരമായ കീഴ്‌വഴക്കമായി മാറിയേക്കാം. അത്തരം കീഴ്‌വഴക്കങ്ങൾ പിന്നീട് തിരുത്തുക എളുപ്പമാകില്ല. ജനാധിപത്യത്തിൽ അധികാരം ജനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്; കേന്ദ്രത്തിന്റെ നിയമന ഉത്തരവിൽ നിന്നല്ല. ലോക്ഭവനും സർക്കാരും തമ്മിലുള്ള പോര് ആരുടേതാണ് വിജയം എന്നതല്ല പ്രധാന ചോദ്യം. ഭരണഘടനയുടെ അതിരുകൾ ആരും ലംഘിക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം. അതിനാൽ ഗവർണറും സർക്കാരും ഒരുപോലെ ആത്മസംയമനം പാലിക്കണം. ഗവർണർ അധികാരപരിധിയുടെ മര്യാദ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. സർക്കാർ ആ മര്യാദ സംരക്ഷിക്കാൻ ആവശ്യമായിടത്ത് വ്യക്തവും ശക്തവുമായ നിലപാട് സ്വീകരിക്കണം. കാരണം, ഇന്ന് മൗനമായി അനുവദിക്കുന്ന അധികാര അതിക്രമം നാളെ ജനാധിപത്യത്തിന് തലയ്ക്കുമുകളിൽ തൂങ്ങുന്ന വാളായി മാറിയേക്കാം.